18 odpowiedzi w tym temacie

[Berith]

Być może twój astral domaga się, byś go uwolnił choć na jedną noc?

Dawno nie przeglądałem artów o oobe, ale nie rozumiem w jaki sposób astral ma się domagać uwolnienia?!

[kukunamuniu]

Moj 1st post !!

Ja wiem tyle, ze normalne jest uczucie spadania przed zaśnięciem

a moglbys to rozwinac bo ja tak mam ale zawsze sie zastanawialem dlaczego T_T;

a co do tematu to tez tak mam nie uwazam tego za nic dziwnego nawet jak sie skupie na czyms ksiazka telewizor mysl to mam identycznie

[Obywatelka AM]

Mnie to rozluźnia i czuje się wtedy dobrze.

A ja bardzo nie lubię tego uczucia, dla mnie jest ono nieprzyjemne i denerwujące. Zamykam oczy i chcę sobie podrzemać, np w samochodzie czy autobusie, i nagle czuję jakbym się znajdowała w naprawdę wielkiej, zupełnie pustej, czarnej przestrzeni. Czuję swoją twarz, czuję że należy do mnie. Ale dłonie to wydają mi się być oddalone ode mnie o miliony kilometrów, jakby nie należały wcale do mnie, chociaż wiem, że tam są. Nawet jak nimi ruszam, nie czuję tego. A całej reszty ciała to już nie czuję zupełnie, jakby jej wcale nie było.
Muszę wtedy otworzyć oczy i otrząsnąć się, bo nie lubię tego i bardzo mnie to denerwuje

Ale jakoś nie sądzę, żeby takie uczucie było oznaką zalążków jasnowidzenia czy coś. Nie podejrzewam u siebie takich zdolności, jestem zbyt twardo chodzącym po ziemi człowiekiem Oczywiście zdarzają mi się od czasu do czasu przebłyski intuicji, ale chyba każdy tak ma.

A tak poza tym, mój pierwszy post, witam wszystkich

[Pyziak]

ooo ja też mam to samo wie ktoś, czy tego jakoś da się pozbyć? u mnie to znika tylko wtedy, kiedy śpię z prawym okiem w poduszce taki sposób wymyśliłem sobie

a tak to takie właśnie uczucie ciągłego oddalania się czy zmniejszania tak jak napisała Obywatelka:

'Zamykam oczy i chcę sobie podrzemać, np w samochodzie czy autobusie, i nagle czuję jakbym się znajdowała w naprawdę wielkiej, zupełnie pustej, czarnej przestrzeni. Czuję swoją twarz, czuję że należy do mnie. Ale dłonie to wydają mi się być oddalone ode mnie o miliony kilometrów, jakby nie należały wcale do mnie, chociaż wiem, że tam są. Nawet jak nimi ruszam, nie czuję tego. A całej reszty ciała to już nie czuję zupełnie, jakby jej wcale nie było.'