Z uwagi na pewną nietypową atrakcję mała mieścina gdzieś w Teksasie przyciąga corocznie kilkadziesiąt tysięcy żądnych wrażeń turystów. Co bardziej obrotni tubylcy zdołali nawet przekuć to zainteresowanie w dość dochodową imprezę o nazwie Marfa Lights Festival, organizowaną zawsze w pierwszy weekend września od 1976 roku. Jak łatwo się domyśleć po nazwie, ma to coś wspólnego ze światłami... I jest to całkiem dobry trop, ponieważ atrakcją tą są tak zwane “światła z Marfy”.

Czytaj więcej na forum

Posiadamy również bogaty zbiór świadectw odnośnie przeklętych okrętów, jednak żadne z nich nie jest tak upiorne, jak wydarzenia, które miały miejsce na rosyjskim statku handlowym "Iwan Wasyl". Na początku XX wieku odbył on przerażającą podróż, której efektem była śmierć części załogi. To, co czyni ten przypadek tak szczególnym to fakt, że marynarze wyraźnie "odczuwali" obecność na pokładzie czegoś, jakiegoś bytu, który wywoływał u nich niewytłumaczalne ataki paniki i przerażenia, i który zdawał się żądać za każdym razem ofiary ludzkiej. Wydawało się, że same Zło weszło na pokład, niczym pasażer na gapę, aby zniszczyć życie swoich nieświadomych niczego towarzyszy podróży.

8 dnia, 8 miesiąca, 2008 roku, cyfra 8 ukazała się w formie piktogramu na jednym z pół Wiltshire w Wielkiej Brytanii. Piktogram nazywany trzema ósemkami lub nieskończonością (Infinity), pojawił się rankiem 8.08.2008 roku w okolicy Milk Hill, nr Alton Barnes, Wiltshire. Poniżej ta przepiękna formacja tuż po wschodzie słońca.

O strachu Niemców przed zmierzającą w kierunku Berlina Armią Czerwoną, w ostatnich dniach II Wojny Światowej, napisano już wiele. To, co wyprawiali jej żołnierze na terenach zajmowanych przez siebie obrosło już legendą. Ubocznym skutkiem tej mieszaniny faktów i propagandy był masowy exodus ludności cywilnej, która w popłochu próbowała wydostać się z terenów, które mieli zająć radzieccy żołnierze. Ci, co z różnych względów nie mogli sobie pozwolić na ucieczkę, stawali przed poważnym dylematem - czekać na to, co przyniesie im los albo "uciec", popełniając samobójstwo. O takiej właśnie sytuacji opowiada książka Floriana Hubera pt. „Obiecaj mi dziecko, że się zastrzelisz”, w której opisuje on min.najbardziej spektakularny przykład zbiorowego samobójstwa, wywołanego strachem przed Armią Czerwoną, które miało miejsce w małej miejscowości Demmin w Meklemburgii-Przedpomorzu.

Spektakularny wypadek UFO, którego świadkami byli miejscowi mieszkańcy i wojskowi, odzyskanie ciała kosmity i fantastyczne zatuszowanie sprawy. Roswell wstanie Nowy Meksyk w USA, w 1947 roku, prawda? Nic bardziej mylnego. Aurora w stanie Texas. W roku 1897. Tą ważną informację przekazała jako pierwsza gazeta Dallas Morning News 17 kwietnia 2006 roku, i co bardziej intrygujące, w tamtym czasie niewiele obiektów latało po teksaskim niebie, nim Bracia Wright zapoczątkowali loty w 1903 roku.

Na pierwszy rzut oka może wydawać się, że Berkeley Pit nie jest niczym szczególnym. Ot, upraszczając, było sobie wzgórze, przyszli ludzie, uznali, że kryje ono w sobie cenne zasoby, więc je rozkopali i pozostawili po sobie wielką dziurę, która stopniowo wypełniła się brudną wodą. I tak samo uważali mieszkańcy Butte przez prawie 13 lat. W 1995 roku sytuacja się jednak diametralnie zmieniła...


Czytaj więcej na forum

Portret "Brązowej Damy" jest prawdopodobnie najbardziej znaną i rozpoznawaną fotografią ducha jaka kiedykolwiek została wykonana. Sądzi się, że na fotografii widzimy ducha Lady Dorothy Townshend, żony Charlsa Townshenda, - który był Drugim Wicehrabią Raynham, rezydencji Raynham w Noftfolk, w Anglii w roku 1700. Rezydencja Raynham była domem rodziny Townshend przez 300 lat. Dorothy była siostrą Sir Roberta Walpole - do którego żywiła uczucie. Mówi się również, że Dorothy zanim wyszła za mąż za Charlsa, była kochanką Lorda Whartona, którego charakter był tak niesławny, że żadna kobieta nie mogła znaleźć się pod dachem Whartona na dłużej niż 24 godziny, żeby nie ucierpiała jej reputacja. Charles podejrzewał Dorothy o zdradę i choć wg. oficjalnych zapisków, zmarła ona i została pochowana w 1726 roku, podejrzewa się, że pogrzeb był udawany a Charles zamknął swoją żonę w pewnej części domu gdzie spędziła ona resztę życia aż do swojej śmierci.

Dziwne tunele, które biegną setki kilometrów pod powierzchnią Ameryki Południowej... Ogromny skarb, ukryty w podziemnych sklepieniach... Podziemne artystyczne ogrody, wykonane z ręcznie obrabianego złota i cennych klejnotów... Pogłoski o złotych płytach z dziwnymi napisami, wygrawerowanymi po ich lśniącej stronie... Oto elementy wielkiej zagadki dotyczącej sieci podziemnych tuneli, istniejących rzekomo pod dolinami i płaskowyżami Ameryki Południowej. Zagadkowe historie o tych tajemniczych tunelach brzmią jak z Arabskich Nocy. Zagadka powraca do dni podboju hiszpańskiego. Starzy kronikarze i pisarze duchowni pisali sprawozdania z tuneli i przejść podziemnych znajdujących się pod wieloma starymi miastami i starożytnymi ruinami.

30 czerwca 2011 roku minęło dokładnie sto trzy lata od czasu, kiedy to w roku 1908 roku, wcześnie rano, na pustkowiach środkowej Syberii, nad rzeką Podkamienna Tunguska, doszło do nieprawdopodobnego wręcz wybuchu.

Opowieść o transporcie kosztowności jest jedną z wielu historii o niemieckim skarbie, które usłyszałem podczas badań na Dolnym Śląsku. Można powiedzieć, że historia o Złotym Pociągu zalicza się do mitów średniej skali. Pod nią rozciągają się setki anegdot o malutkich skarbach, nad nią – fantazje żywcem przeniesione z filmów o przygodach Indiany Jonesa czy nawet książek Ericha von Dänikena.

Lechuza - hiszpańskie słowo określające rodzaj sowy, zwłaszcza płomykówki – jest mitem popularnym w północnym Meksyku i Teksasie. Jak głosi opowieść, stara kobieta zmienia się w wielką sowę, La Lechuzę, aby zemścić się na ludziach, którzy skrzywdzili ją za życia. Czasami sowa jest różnie przedstawiana jako czarna lub biała, a czasami z głową starej kobiety.

Późnym popołudniem 7 lipca 1730 roku na centralnym placu w Saint-Denis, stolicy należącej do Francji, a leżącej na Oceanie Indyjskim wyspy Reunion zgromadził się tłum żądnych krwi mieszkańców miasta. I nie bez powodu, jako że punktualnie na 17:00 zaplanowano publiczną egzekucję znienawidzonego pirata, Oliviera Levasseura. Ale bez cienia wątpliwości nikt z widzów tej jakże atrakcyjnej rozrywki, idealnej wręcz na chłodne, lipcowe, piątkowe popołudnie nie zdawał sobie sprawy, że wydarzenia, jakie miały nastąpić już za kilka minut będą stanowić jedną z zagadek, której rozwiązania nie zdołano znaleźć przez blisko 300 kolejnych lat.

Zabici przez Indian, rozproszeni po Ameryce czy porwani przez kosmitów? Co wydarzyło się z 117 ludźmi, którzy próbowali założyć pierwszą angielską osadę w Ameryce? Sir Richard Grenville zostawił na wyspie stu mężczyzn, gdy sam wrócił do Anglii po potrzebne zapasy. Oni natomiast znudzili się czekaniem i kiedy w czerwcu 1586 roku do wybrzeża wyspy Roanoke przybił statek Sir Francisa Drake’a, oni wrócili z nim do Anglii. Dwa tygodnie później Grenville powrócił na Roanoke z zapasami i piętnastoma mężczyznami. Ci ludzie mieli zostać na wyspie dopóki nie będzie można ściągnąć posiłków z Anglii. Kiedy gubernator White przybył na Roanoke 22 lipca 1587 zastał opuszczoną wyspę i zniszczony fort. Znaleziono kości tylko jednego człowieka.

Pewna uliczka w małej angielskiej wsi Cottingley w hrabstwie Yorkshire nosi nazwę Doliny Wróżek. Tak ją nazwano na cześć pewnego nadzwyczajnego zjawiska z 1920 roku, które obserwowano właśnie w tej miejscowości, a które zostało ogłoszone całemu światu w świątecznym wydaniu pisma "Strand Magazine" na Boże Narodzenie.

W latach 1878 – 79, w małej górskiej miejscowości Verzegnis, w Carnia, dziesiątki kobiet zdawały się być opętane przez demony: wrzeszczały, toczyły pianę, złorzeczyły, miotały się po ziemi, wydając przerażające głosy. Było to coś, czego nie potrafiła wyjaśnić ani ówczesna medycyna, ani Kościół, który szczycił się wiedzą o wiele większą w takich sprawach od lekarzy, którzy przybyli z miasta, aby „zbadać sprawę”, a także od urzędników państwowych, którzy przewidywali problemy o charakterze publicznym.