Skocz do zawartości




Zdjęcie

Pasożyty umysłu


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
48 odpowiedzi w tym temacie

#1

Mentoris.
  • Postów: 225
  • Tematów: 32
  • Płeć:Mężczyzna
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

„Pasożyty Umysłu” – fakt, czy fikcja?


Tekst ten traktuje o aktualnej sytuacji, tak w środowisku ezoterycznym, jak również ogólnie w całym naszym społeczeństwie. Ma też ścisły związek z obecną sytuacją na Ziemi, oraz procesami przemian, jakie obecnie zachodzą na naszej planecie.
Dla ułatwienia posłużę się nawiązaniami do książki Colin’a Wilson’a „Pasożyty Umysłu”, do której odwołuję się też w tytule niniejszego artykułu. Powody wyjaśnię w dalszej części tekstu.
Nie chcę nikogo straszyć, jednak pragnę uprzedzić wszystkie osoby, które rozpoczynają lekturę tego artykułu, że wiadomości tutaj zawarte jak i te, do których odsyłam, mogą zmącić spokój ducha i poczucie własnego bezpieczeństwa. Dlatego odradzam czytanie osobom o niestabilnym stanie psychicznym - czytacie na własne ryzyko i mówię to zupełnie poważnie, bo dalsze następstwa mogą być również poważne dla każdego z Was. Nie martwcie się jednak, zawsze możecie wyśmiać i zanegować wszystko, co tutaj usłyszycie, powracając do własnego „bezpiecznego świata”. Choć… czyż nie byłby to dowód na słuszność moich słów, jeśli człowiek boi się nawet pomyśleć, że mogą być prawdą…?


Globalizacja Ezoteryczna
Ostatnie stulecie było czasem niezwykle aktywnym „ezoterycznie”.
Dynamiczny rozwój psychotroniki, powstające coraz to liczniej grupy spirytystyczne, channelingowe, zakony magicznie, a w końcu to, co dziś zwiemy ruchem new-age, zajmującym się szeroko pojmowaną ezoteryką i duchowością.
Wszystkie te grupy zaczęły aktywnie się rozwijać na przestrzeni minionego wieku. Oczywiście tematyka ta nie jest nowością w naszym świecie, lecz cywilizacja zachodniego świata w tak zwaną formę „neo-duchowości” aktywnie zaangażowała się dopiero nie dawno, gdyż wcześniejsze grupy zainteresowanych były na tyle nieliczne, iż traktowano je raczej jako lokalny folklor.
Zjawisko popularyzacji ezoteteryki zaczęło systematycznie się nasilać osiągając w latach osiemdziesiątych skalę zjawiska globalnego, nawet można by powiedzieć, stało się rodzajem „duchowej pop-kultury”.
Za taki rozwój i popularyzację tematu odpowiedzialne są dwa czynniki:

1. Narodziny Internetu. Internet jest często pomijanym w ocenie zjawiska czynnikiem, mającym w rzeczywistości niezwykle silny wpływ na popularyzację tematu. To właśnie Internet zapewnił kontakt ludziom, którzy do tej pory pozostawali rozrzuceni po świecie. Dzięki temu zaczęli oni aktywnie wymieniać się wiedzą i poglądami, a nawet organizować się i wchodzić w silne interakcje. Dzięki temu całe środowisko bardzo ożyło, ponieważ uzyskało ze sobą lepszą łączność.
Narodziny Internetu są jednym z elementów ewolucyjnego skoku ludzkości, jaki się właśnie odbywa. Śledząc naszą historię można łatwo ustalić, że wszystkie znaczące i rewolucyjne odkrycia, jakich dokonał człowiek, pochodzą z okresu minionych dwustu lat. Wcześniej całymi tysiącleciami człowiek żył tak naprawdę w dość podobny sposób, a wszelki postęp odbywał się bardzo mozolne.

2. Era Wodnika - duchowe odrodzenie. Popularną w środowisku ezoterycznym nazwą związaną z okresem duchowych przemian na naszej planecie i czasu, jaki ma nadejść, a którego pierwsze symptomy już pojawiają się w naszym społeczeństwie – jest określenie „Ery Wodnika”. Spora część ezoteryków aktywnie zajmujących się duchowością, psychotroniką oraz innymi pokrewnymi dziedzinami - wierzy, że znajdujemy się w przededniu wielkich przemian duchowych na Ziemi. Era Wodnika ma nastąpić po trwającej obecnie erze Ryb, kończąc jednocześnie panowanie „sił ciemności” na Ziemi i rozpoczynając „Erę Serca” w czasie trwania której, będziemy w większym stopniu kierować się wyższymi wartościami moralnymi, będąc otwartymi na tak zwaną inteligencję emocjonalną, oraz inspiracje płynące z Wyższego Ja.
Coraz większa liczba ludzi zagłębiających tematy „neo-duchowości” jest jednym z symptomów rozpoczynającej się batalii o poszerzenie świadomości ludzi na naszej planecie.


Skłócona Rodzina
Biorąc pod uwagę jak wiele osób sięgnęło już po neo-duchowość, zgłębiając aktywnie tematy ezoteryczne, a więc poszerzając zarówno swoją wiedzę oraz świadomość, jak i zdolności praktyczne, zwane parapsychicznymi, a w końcu poświęcając cale lata, całym sercem oddając się temu, co robią – moglibyśmy się spodziewać jakiegoś spektakularnego sukcesu. Przecież my, ezoterycy - wytrwale pracujemy nad wzbiciem się na wyżyny człowieczeństwa, a nawet czegoś więcej. Tymczasem mimo skali zjawiska i popularności ezoteryki, nic takiego jeszcze nie nastąpiło.
Co ciekawe, są ludzie o naprawdę imponujących zdolnościach: telekineza, materializacja, lewitacja, wiedza intuicyjna – te rzeczy to nie tylko domena dobrych opowieści fantasy, ale zdolności, które niektórzy już posiedli. Oczywiście większość jeszcze nie ma tak spektakularnych osiągnięć, ale są one też wcale nie takie małe, bowiem zdolność świadomego naginania rzeczywistości do własnych potrzeb, wpływania samą myślą na otaczający świat, wcale do błahych nie należy.
Poza tym trzeba zaznaczyć, że w związku z procesem przemian na Ziemi, jaki obecnie się dokonuje, u wielu osób zdolności parapsychiczne budzą się samoistnie, bez konieczności długich i żmudnych ćwiczeń jak to było dawniej. Te spontaniczne zdolności sprawiają, że ludzie zaczynają interesować się tym, co im się przytrafia i łatwiej uczą się różnego rodzaju użytecznych zdolności.
Tak więc zdawać by się mogło, że taka grupa, powinna już osiągnąć znacznie więcej, niż tak naprawdę osiągnęła. Moja znajoma słusznie zauważyła, że tak naprawdę ezoterycy wciąż borykają się z podstawowymi przyziemnymi problemami jak walka o byt materialny (cierpiąc na wieczny brak pieniędzy), czy też problemy w życiu osobistym/uczuciowym.
Oczywiście można by to zwalić na karb ich większego zainteresowania duchem niż materią, jednak w rzeczywistości wcale tak do końca nie jest, o czym wiem doskonale posiadając wielu znajomych w tym środowisku, którzy czynią wysiłki by móc godnie żyć z tego, co robią i których spotyka wiele dziwnych niepowodzeń blokując ich rozwój materialny. A pieniądz niestety, jest przecież w naszym świecie podstawą określającą to, co możemy stworzyć w materii. Gdybyśmy tylko mieli kasę – myśli wielu ezoteryków – już byśmy dawno zmienili ten świat tworząc profesjonalne instytuty badawcze nad zjawiskami paranormalnymi, czy centra szkoleniowe i miejsca, gdzie każdy mógłby uzyskać duchową pomoc. Ale nie mamy kasy i jakoś dziwnie nie możemy jej zdobyć mimo usilnych starań.

Nasze środowisko, które deklaruje kierowanie się wyższymi pobudkami duchowymi, miłość oraz panowanie ducha nad prymitywnymi zwierzęcymi instynktami i w działaniach ogólnych niby podąża tą drogą - pozostaje jednak wiecznie ze sobą skłócone.
Mówi się wśród ludzi „rozwijających się duchowo” o tym, że jesteśmy blokowani przez dominujący w naszym kraju katolicki dogmatyzm, gdzie indziej natomiast, jak choćby w USA, mówi się, że rząd manipuluje ludźmi itd. Zawsze jest jakaś zupełnie przyziemna siła w postaci drugiego człowieka, w której upatrujemy bezpośredniej przyczyny dotychczasowego niepowodzenia w przemianie świata przez własną subkulturę. Ale czy naprawdę kościół katolicki nam tak bardzo przeszkadza? Czy to wina rządu, ustroju etc.?
Kiedy obserwuję inne ruchy „alternatywne” o znacznie prostszych pobudkach, jak chociażby ruchy ekologiczne, anarchistyczne, czy ogólnie subkulturę punkową – widzę, że już lata temu osiągnęli znacznie więcej od nas. Jakoś nie mają problemu by wydawać regularnie wiele niezależnych gazetek (tak zwane ZINy), albo tworzyć sobie ekologiczne wioski, gdzie uprawia się zdrową żywność i wspólne żyje, czy też osiągając inne sukcesy organizacyjne. My jakoś mamy z tym wiecznie problem, choć nasze aspiracje i pobudki są ponoć bardziej światłe.
Samo środowisko jest po prostu skłócone, ponieważ posiada wiele chodzących „indywidualności”, a wszystkie te indywidua tak naprawdę po cichu nie znoszą wszystkich innych indywiduów. Na zewnątrz dużo się mówi o miłości, i nawet większość stara się prostodusznie pomagać innym ludziom - ale kiedy chodzi o pomoc w grupie samych ezoteryków - zwłaszcza tych „z górnej półki” (bo młodzi nawet działając na ślepo i robiąc wiele szkód swoją nieodpowiedzialną postawą, próbują chociaż sobie czasem pomóc) - to jeśli nie ma się zaufanych przyjaciół na których można liczyć - biada.


Czynnik „X”
Problemy trapiące nasze środowisko można by było spokojnie wyjaśnić na różne „racjonalne” sposoby i w wielu przypadkach tak jest. Przerost ego, odruch walki o byt w trudnym środowisku etc., to są rzeczy, które z oczywistych powodów mogły wyrobić w wielu z nas niezbyt dobre odruchy. Są to sprawy jak najbardziej znane współczesnej psychologii.
Wszystko by było jasne i klarowne, gdyby nie skala irracjonalnych zachowań i wybuchów jakim podlegają zwłaszcza ostatnio osoby z naszego środowiska, wchodząc tym samym często w trwały konflikt o wręcz infantylnych przyczynach. Dzieje się to zresztą tak samo w środowiskach naukowych (choć przybiera nieco inna formę) oraz wszędzie tam, gdzie chodzi o możliwość wprowadzenia dużych zmian w jakości naszego życia.
Czy nie zdążyło Ci się pokłócić z kimś, z kim miałeś współpracować nad czymś ważnym, po czym gdy emocje opadły, zastawiałeś się dlaczego właściwie do tego doszło? Czy nie odniosłeś czasami wrażenia, że ktoś się bawi naszym kosztem, że jesteśmy wodzeni za nos? Ileż konfliktów powstało miedzy nami z zupełnie niedorzecznych powodów.

Nie tak dawno, pewien znajomy polecił mi książkę. Było to przy okazji naszych zwyczajowych dyskusji na temat obecnej sytuacji i przemian na Ziemi. Kilkakrotnie podkreślił, jak ważne jest żebym przeczytał tę książkę i, że tam znajdę odpowiedzi na pytania, które sobie wówczas zadawałem. Była to książka autorstwa nic nie mówiącego mi wtedy Colin’a Wilson’a, napisana w 1967 roku, zatytułowana „Pasożyty Umysłu”. Niezbyt podekscytowany postanowiłem zaufać mu i ową książkę zamówić. W międzyczasie zdążyłem zasięgnąć informacji, dowiadując się, że Colin Wilson na początku lat pięćdziesiątych, w wieku 25 lat, zaraz po publikacji swojej pierwszej książki, został okrzyknięty genialnym umysłem współczesnej filozofii, lecz gdy opublikował kolejną i ludzie zrozumieli, że naprawdę wierzy w to, co mówi, entuzjazm opadł nieco. Dowiedziałem się też, że ten płodny pisarz i filozof mający dziś na koncie kilkadziesiąt książek i wiele artykułów, jest również biegłym psychotronikiem..
Tak wiec, gdy niewielka książka znalazła się już w moich rękach, mając świadomość, iż jest to powieść fantastyczna, jednak z przekazem, jak zapewniał mnie przyjaciel – przystąpiłem do lektury.
Wrażenie, jakie na mnie wywarła opisana tam fabuła, było bardzo dobre - choć niechętnie przyznawałem, że trochę za dużo zgadza się z moimi obserwacjami pewnych zjawisk w naszej rzeczywistości. Niechętnie, ponieważ chodziło o te rzeczy, które prowadzą człowieka do bardzo niepokojących i burzących spokój ducha, wniosków.
Postanowiłem całą sprawę potraktować jako sprytne wykorzystanie w fikcji literackiej pewnych ezoterycznych idei, i nic ponadto. Cały czas jednak towarzyszyło mi dziwne przeświadczenie połączone z obawą, gdy tylko zaczynałem myśleć „a co gdyby to była prawda..?, gdyby tytułowe Pasożyty Umysłu były faktycznie funkcjonującymi istotami niefizycznymi, a cała ta fantastyczna historia służyła tylko jako mający szanse szerszego rozprzestrzenienia przekaz dla bardziej uważnych osób? Brrr – taka myśl była nieprzyjemna i natychmiast spotykała się z moją negacją. Co prawda, miałem doświadczenie zarówno z larwami astralnymi jak i istotami znacznie silniejszymi, czyli demonami, i czułem się zupełnie bezpiecznie, bo wiedziałem jak sobie z nimi radzić, ale to co autor ujął pod nazwą „Pasożytów Umysłu” i myśl o tym, że mogą być prawdziwe, budziło we mnie niespodziewany niepokój. To uczucie zaczęło mnie zastawiać. Jestem człowiekiem o bardzo elastycznej psychice. Z jednej strony posiadającej solidne korzenie, choć po filozofii Chaosu odziedziczyłem zdolność do czasowej zmiany „paradygmatu”, aby wykorzystać jakieś przekonanie, czy wierzenia. Nie miałem więc nigdy problemu z zaakceptowaniem chociażby na jakiś czas, że coś jest prawdą, nawet gdy była to prawda dość brutalna. Tymczasem koncepcja Pasożytów Umysłu była czymś niezwykle trudnym do przyjęcia, mimo, że była całkiem logiczna.
Wtedy zacząłem analizować.
Przyglądając się sytuacjom, w jakich znajdowałem się niejednokrotnie w ostatnim okresie oraz zachowaniom ludzi, na których psyche całkiem dobrze się znałem i rozumiałem mechanizmy kierujące człowiekiem - zacząłem dostrzegać dziwny czynnik, który od czasu do czasu jakby nagle i z zewnątrz wpływał na zachowanie danej osoby. Zazwyczaj wpływ ten pojawiał się nagle i paraliżował, bądź dominował strefę emocjonalną, lub zwianą z poczuciem sensu działania danego człowieka. W tym miejscu chcę zaznaczyć, iż psychotroniką zajmuję się na tyle długo, by wiedzieć, czym są larwy astralne, potrafię też rozpoznać klasyczne opętanie. W żadnym z przypadków, o których mówię, nie chodziło o wpływ ani larw astralnych, ani innych znanych obecnie ezoteryce bytów niefizycznych. Wpływy te były znacznie dyskretniejsze, a zarazem mające poważniejsze konsekwencje w swoich następstwach – słowem - były o wiele bardziej przemyślane. Przypadki takie daje się obserwować zwłaszcza wśród ludzi i grup, które mają aspiracje wybić się ponad przeciętność i faktycznie zmienić ludzką świadomość. Nagle jednak tracą poczucie sensu, albo stają się skłóceni z ludźmi, którzy mieli odegrać kluczową rolę w rozwoju ich zamierzonego przedsięwzięcia.
W takich sytuacjach ludzi ponoszą emocje tak daleko, jak nie zdarzało się to nigdy wcześniej, po czym nie do końca rozumiejąc, co się właściwie stało, stwierdzają, że oto zrazili do siebie ważną dla nich osobę i na naprawę relacji nie ma co liczyć. Czasem daje się to powstrzymać, ale jest to niezwykle trudne. W przeciwieństwie do opętania bowiem, człowiek raczej nie ma wrażenia, że jest w nim „ktoś jeszcze” kto nim kieruje – Pasożyty Umysłu dbają o to, by nie być zauważone, więc ich ofiara zazwyczaj jest przekonana, że sama podejmuje decyzje..
Jakiś czas temu pewien znajomy, któremu pomagałem w promocji jego witryny internetowej, nagle i wielką wściekłością napisał do mnie wyrzucając mi, iż nie wywiązuję się z obietnicy. Żadne argumenty nie były go wtedy w stanie przekonać, że problem, który się pojawił, wielokrotnie wyolbrzymia. Był pewny „swoich racji”, a ja miałem być tarczą, do której chciał „strzelać” z „bardzo konkretnych powodów”. Szczęście, że nie dałem się wówczas sprowokować, bo gdybym to zrobił, dziś bylibyśmy sobie obcymi, wrogo nastawionymi ludźmi. Na szczęście, gdy to, co nim wówczas kierowało odeszło, zrozumiał swój błąd i był na tyle dojrzały, by się do niego przyznać i przeprosić, co się ludziom obecnie rzadko zdarza. Dziś nasza znajomość przynosi plony, których nie miałaby szans przynieść, jeśli dałbym się wtedy sprowokować, a o to właśnie chodziło…
Nie każdy czytał książkę, ale powiem bez ogródek, jeśli po przeczytaniu tego artykułu nie zanegujecie wszystkiego, co tu napisałem i będziecie chcieli szukać odpowiedzi – przeczytajcie koniecznie „Pasożyty Umysłu” Colina Wilsona. Żaden artykuł nie zastąpi Wam tej lektury, jestem o tym przekonany.
Ponieważ jednak w ramach tego artykułu wypada mi choć trochę wyjaśnić zjawisko przed którym ostrzegam i na jakie chcę Was uczulić – postaram się nieco scharakteryzować i opisać, co wiem na temat Pasożytów Umysłu.


Pasożyty Umysłu
Pasożyty Umysłu, to nazwa nadana przez Colina Wilsona istotom, które nie tyle są niefizycznymi bytami, jakie zna większość z nas ezoteryków, co istotami bezpośrednio poruszającymi się w przestrzeni umysłowej naszego gatunku. Prawdopodobnie ich aktywność dotyczy zbiorowej podświadomości ludzi na naszej planecie, w której „pływają” jak kałamarnice w oceanie, a one same potrafią penetrować pokłady psyche pojedynczych ludzi prowadząc tym samym do różnych, raczej bardzo nieprzyjemnych implikacji.
Grasują gdzieś na granicy wyobraźni, podświadomości, umysłu i zbiorowych urojeń naszego gatunku.
Najważniejsze, co chcę zaznaczyć jest to, że pasożyty o wiele lepiej znają nasz umysł, niż my sami. Takiego stanu rzeczy nasz gatunek jest sam sobie winien, interesując się wieloma rzeczami „świata zewnętrznego”, a prawie zupełnie nie znając „królestwa własnego umysłu”. Ponieważ jednak bytowanie pasożytów bezpośrednio wiąże się z naszymi umysłami, a one same karmią się niskimi wibracjami takimi jak strach, złość czy nienawiść, wytwarzanymi obecnie przez ludzi na naszej planecie – poznały doskonale środowisko, w którym bytują i żerują - niestety. Ich siła drzemie, nie w potędze jako takiej, choć ta przekracza daleko typowe problemy z opętaniami – lecz w sprycie i lepszej znajomości pola, na którym toczy się ta walka. Podstawowym natomiast punktem ich siły i przewagi nad nami jest fakt, iż człowiek pozostaje nieświadomy ich istnienia oraz wpływu. Zrobią one wszystko, aby tak pozostało, aby człowiek nie uznał, że są prawdziwe i wpływają na jego ocenę sytuacji, oraz działania w niektórych, kluczowych momentach. Wiedzą bowiem, że jeśli uświadomimy sobie ich obecność i nauczymy się panować nad własnym umysłem i tym co do niego wpuszczamy, stracą swoich żywicieli.
Tak. Właśnie dlatego ostrzegałem przed lekturą tego tekstu. Mam bowiem świadomość do jakiej paranoi może prowadzić, przyjmując, że to co tutaj opisuję, naprawdę się dzieje.
Jednak chcę podkreślić, że nie jesteśmy owcami prowadzonymi na rzeź i możemy z owej niewidzialnej kontroli się oswobodzić.
Jak to zrobić? Pierwszym krokiem jest zrozumienie, że Pasożyty Umysłu naprawdę istnieją, a zaraz po nim, absolutnie koniecznym jest rozpoczęcie procesu poznawania własnego terenu, czyli wnętrza, by rozpoznać, kiedy ich subtelny wpływ się pojawia i jak się przed nim bronić. Jest też absolutnie konieczne znać sposoby obrony, ponieważ gdy tylko zorientują się, że ktoś uświadomił sobie ich obecność, będą traktowały go jako zagrożenie, które trzeba jak najszybciej wyeliminować. Dlatego też na końcu artykułu podaję garść informacji jak skutecznie się bronić.
Ich aktywność i zdolność rozpoznania, co sobą reprezentuje dany człowiek i co wie, zdaje się mieć korzenie w głębokich i bardzo pierwotnych elementach naszej psyche. W praktyce oznacza to, że rzadko podchodzą tak blisko naszej świadomości, byśmy zdołali sobie uświadomić ich obecność, a gdy to się dzieje, jest to bardzo nieprzyjemnym uczuciem. Jednak ma to i tę zaletę, ze można przed nimi częściowo ukryć to, co się wie w płytszych partiach umysłu, w czymś, co mój znajomy określił jako „bieżący notatnik”. Jeśli tam przechowujemy informacje, to nawet oczyszczając swój umysł z ich wpływu, możemy zostać niezauważeni/nierozpoznani. Korzystanie z owego „bieżącego notatnika” określiliśmy żartobliwie w ten sposób: „Jak co dzień robię herbatę, zakładam spodnie, odpalam miotacz ognia (bez emocji) w swoim umyśle, idę pozmywać naczynia.” Chodzi o to, by nie ukorzeniać mocno swojej czynności, gdyż sygnał jest wtedy zbyt silny i zauważalny. W tym jedynym i wyjątkowym przypadku sprawy umysłu lepiej jest traktować „powierzchownie”.


Czy zagrożenie jest realne?
Obawiam się, że tak. Człowiek, który się już uczuli na ich istnienie, podejmie obserwacje i działania, zrozumie skalę tego zjawiska oraz prawdziwą przyczynę, dlaczego nasze środowisko o tak wielkich aspiracjach i potencjale, ciągle pozostaje w pułapce irracjonalnych waśni. Obracają przeciwko nam to, co sami tworzymy, tylko dlatego, że nie zwracamy uwagi na takie „detale”.
Zazwyczaj ich taktyka jest taka, że starają się za wszelką cenę wdeptać ludzi w ziemię pogardy, użalania się i niskiej samooceny. Jednak ci spośród nas, którzy już dłużej pracują nad swoim rozwojem wiedzą doskonale, jak ważna jest samoocena i wysokie poczucie własnej wartości - więc prawie niemożliwe jest skłonienie ich do niskiego poczucia własnej wartości. Pasożyty idą więc za ciosem i tak nasilają owo „poczucie wartości” u niektórych ludzi, że ich ego zaczyna kompletnie przesłaniać im prawdziwy obraz sytuacji, skłócając ich z innymi, na których podobnie oddziaływują czyniąc ich potencjał bezużytecznym. Dlatego ludzie, którzy przez lata zajmowali się ezoteryką i posiedli całkiem ciekawe zdolności – stają się aroganccy i zarozumiali, jednocześnie myśląc, że „mają ku temu powody” – to właśnie nazywa się sprytną manipulacją ze strony Pasożytów Umysłu, które przy pomocy owej zagrywki wprowadzają kolejne waśnie w obrębie bardziej doświadczonych - czyli mogących przypadkiem odkryć prawdę i im zagrozić - ezoteryków.
Jeśli owych pasożytów nie odrzucimy, możemy nigdy nie być wolni, a najczarniejsze scenariusze związane z przepowiedniami o możliwości wyniszczenia się naszego gatunku, mogą się spełnić.
Naszą jedyną obroną jest jak na razie samoobserwacja, poznawanie i kontrola „królestwa własnego umysłu”. Pomocy w tym celu jest coraz więcej, choć aby nie dać się wyprowadzić w pole każdy z nas musi obserwować siebie i to, co dzieje się wokół niego, by nie dać się wciągnąć w ustawioną przez pasożyty grę, mającą na celu zdezorientowanie, pognębienie i odciągniecie od poznania prawdy.


Techniki obronne
Kiedy ponownie rozmawiałem z moim przyjacielem, będąc pełnym złych przeczuć, powiedział spokojnie – „Wiem, że trudno to wytłumaczyć ale możemy również wejść na ich własny teren i zasiać im taki sam niepokój.
Poza tym strasznie nie lubią naszych mistrzów, światła i fioletowego ognia”.
Nie, wtedy jeszcze nie byłem pewien, co o tym myśleć, ale mój wewnętrzny opór nasunął mi myśl, że prawdopodobnie pasożyty wolałyby, abym odpuścił i uznał całą sprawę za bujdę, zajął się zwyczajowymi zajęciami. Około dwudziestu minut później, rozumiałem już dlaczego.
Opiszę tu technikę, która może posłużyć dosłownie do pacyfikowania pasożytów i przynajmniej czasowego wyparcia ich wpływu z własnego umysłu.
Zaznaczam jednak – to szalenie ważne - nie róbcie tego dla zabawy, ani jeśli nie czujecie się zmuszeni – to nie są byle byty astralne, z którymi łatwo sobie poradzić. Nawet zaawansowani psychotronicy mogą mieć poważne kłopoty. Apeluję wiec do nastoletnich, początkujących „magów” – nie ruszajcie tego, bo jest to niebezpieczne. Większość najlepiej zrobi nie angażując się zbyt mocno i tylko zwiększając samoobserwacje, gdyż silne emocje i myśli mogą zwabić pasożyty, alarmując je, że właśnie sobie uświadomiliście ich obecność. Jeśli odkryją, że wiecie i możecie im zagrozić - potraktują to jako wojnę i nie będą przebierać w środkach. Dlatego jeśli używać będziecie podobnych technik, róbcie to w ostateczności, gdy odczujecie, że się do Was dobrały i nie macie wyboru.

Poza tym, nie każdy jest tak samo bezpośrednio zagrożony. Pasożyty dbają, aby na Ziemi panował niski poziom wibracyjny, którym się żywią. Są być może właśnie tymi „ciemnymi koszulkami” jak to żartobliwie określili Plejadianie w swoich przekazach, sugerując jednak enigmatycznie, że gdybyśmy zdawali sobie sprawę – mogłoby ogarnąć nas przerażenie.
Jak powiedziałem, nie każdy jest zagrożony bezpośrednim atakiem tak samo, lecz na baczności powinni się mieć wszyscy. Ci, którzy zdecydowani są robić coś, z czym zaczynają się wychylać tworząc faktycznie możliwość poznania przez człowieka terenu własnego umysłu, gdzie bytują, i sfery ducha, jaka może dać nam niebywałą siłę, a tym samym ostatecznie doprowadzić do uwolnienia ludzkości z pod władzy niewidzialnego okupanta, powinni pilnować się w szczególności.

Technika ta nie ma na razie konkretniej nazwy, roboczo nazwijmy ją:
Wulkan Duchowy
1. Zapanuj całkowicie nad poziomem własnych emocji, uspokój umysł, a wszystko, co robisz ukrywaj na poziomie „prywatnej wiedzy”, czyli tego „bieżącego notatnika”, o którym pisałem powyżej. Zamiast zwyczajowo siadać w jakiejś pozycji medytacyjnej i skupiać się mocno, lepiej będzie jeśli przeprowadzisz to ćwiczenie w stanie takim, w jakim właśnie siedzisz przy komputerze, czytając sobie je nawet na bieżąco. Jest to konieczne, aby pasożyty nie zdążyły zauważyć, co je trafiło..
2. Poczuj swój aktualny stan wewnętrzny. Poczuj jego klimat, oceń go w skali od 1 do 10, aby potem móc dokonać porównania. Jeśli Pasożyty Umysłu są teraz tam obecne, to jest zapewne dość ponuro, mgliście, panuje słaba nadzieja oraz niepokój.
3. Przeprowadź teraz następującą wizualizację: Wyobraź sobie swój wewnętrzny klimat w formie jakiegoś oddającego go obrazu. Np. Jest to teraz czerwona, niegościnna pustynia, jest wieczór i panuje raczej grobowy klimat. Jesteś postacią w ciemnym płaszczu, uciekasz przed czymś, jesteś dość niepewny. Dookoła są góry, a Ty widzisz przed sobą otwartą dolinę. Za tobą słychać szelesty, ale nie widać niczego. Zaczynasz się zapadać w ziemię po pas, jak w koszmarze. Teraz atakują. Nie wiadomo dokładnie co, ale to nic przyjemnego.. Poddajesz się im jednak i pozwalasz po sobie łazić.. Czujesz się jak zdrętwiały pień, nie chcesz walczyć, bo to nie tędy droga.. (to na razie element wabienia ich). Jest ich coraz więcej i czujesz jak sobie folgują. Czujesz je, są w środku, w nas…
4. Teraz przypominasz sobie, co nosiłeś w kieszeni płaszcza. To biała kula wielkości grejpfruta. Świeci blaskiem wewnętrznym i bez wątpienia ma w sobie ogromną moc. Wygląda teraz jakbyś zapalał lont ogromnego wulkanu. Potężna moc wyzwala się z kuli i nagle tryska gigantycznym gejzerem energetycznym ponad pustynią. Tysiące brył światła uderza o powierzchnię i rozpuszcza ją w świetlistą białą lawę pochłaniającą wszystko na swojej drodze. Teraz dodaj do wizualizacji fioletową zorzę, która jak fioletowa łuna ponad świetlistym białym morzem lawy, emituje swój intensywny fioletowy kolor, paląc wszystko na swojej drodze (oczywiście przede wszystkim pasożyty). Pamiętaj jednak o jednym. Białe światło powinno być światłem miłości, elementem transformacji. Nie wyzwalaj w sobie uczuć nienawiści czy złości, bo one karmią pasożyty. Potraktuj je raczej jak element własnej ciemnej strony, który decydujesz się jednoznacznie oczyścić i przetransformować w sobie.
5. Takim obrazem przeskanuj wszystkie warstwy swojej jaźni. Zmieniaj częstotliwość jak kanały w TV. Na wszystkich stacjach to samo, na wszystkich poziomach Ciebie dzieje się ta sama akcja. Trwa panika pasożytów, rzeź robactwa, wszędzie dookoła pojawiają się słupy światła rozświetlające niebo. Pasożyty są unicestwione, a nawet te, którym udało się uciec, są naznaczone jakby chorobą popromienną, bo jak wspomniałem nie lubią światła i fioletowego ognia, którym zostały dotknięte.. Poza tym długo nie odważą się wejść na teren, który w ten sposób właśnie w sobie przetransformowałeś.
6. Teraz, gdy jest już po wszystkim postaraj się na nowo poczuć klimat swojego wnętrza. Jeśli poczujesz jakakolwiek zmianę na lepsze i wyżej ocenisz go w skali, którą Ci na początku zaproponowałem, oznacza to, że właśnie odniosłeś zwycięstwo nad pasożytami. Pokonałeś je w sobie, choć zawsze powinieneś pozostawać czujny.

Jak powiedziałem powyżej, po przeprowadzeniu owej praktyki, pozbyłem się złudzeń.
Dziwny, przytłaczający nastrój, który towarzyszył mi przez cały dzień i był powodem dla którego w ogóle zwróciłem się do przyjaciela z prośbą o jakieś (wtedy jeszcze niesprecyzowane) wsparcie - minął jak ręką odjął, a ja poczułem się znacznie lepiej. Zrozumiałem wtedy, że właśnie odniosłem zwycięstwo nad całkiem realnymi wrogami oświecenia ludzkości, przejmując z powrotem władzę nad królestwem własnego umysłu.
To oczywiście nie jest wcale jednorazowe rozwiązanie całego problemu, bo masy tych stworzeń pozostają ciągle w obrębie ludzkiej zbiorowej podświadomości i dopóki ludzkość się nie obudzi, świadomie podejmując tę walkę, będą ją kontrolować prowokując do wszelkiego rodzaju konfliktów powodujących chaos i cierpienie.
Poza tym, co musze tu wyraźnie zaznaczyć - powyższy przykład to tylko próba doboru odpowiedniej strategii aktywnego oporu wobec sił, które walczą z nami naszą własną bronią, czyli obracając zwierciadło naszego umysłu przeciwko nam samym. Prawdopodobnie opisana technika nie będzie już tak skuteczna jak za pierwszym razem, ponieważ póki co wróg uczy się od nas szybciej, niż my od niego.
Przykład ten pokazuje jednak, że zdając sobie sprawę z ich istnienia i nie poddając się obawom, na które liczą, możemy zwyciężyć!
Zachęcam Was do przeczytania książki Colina Wilsona „Pasożyty Umysłu” – dowiecie się z niej między innymi jak możemy sobie pomagać i co możemy osiągnąć, jeśli podejmiemy te walkę i opanujemy wreszcie świat własnego wnętrza.


Suplement
Po kilu miesiącach badań i zgłębiania mechanizmów dziania Pasożytów Umysłu, o których mówi ten artykuł, pragnę zaznaczyć jedną istotną sprawę.
Wielu z Was pisało do mnie będąc mocno poruszonymi i zaniepokojonymi owym zjawiskiem. Chce zaznaczyć, iż świadomość pewnych wpływów jest ważna ale nie powinna zostać okupiona strachem i poczuciem niepewności siebie. Strach to jedna z głównych rzeczy, przez jakie istoty te są w stanie kontrolować człowieka, wytrącając go z poczucia bezpieczeństwa. Pamiętajcie, że to Wy decydujecie o swoim życiu i budujcie w sobie pewność siebie, choć nie ignorancję, a wszystko będzie dobrze.
Nie należy wpadać w panikę i niepokój, gdyż strach jest naszym największym wrogiem.
Nie każdy jest narażony na takie ataki i ingerencje w sposób bezpośredni, dlatego nie należy pochopnie podejmować prób walki z Pasożytami Umysłu, jeżeli nie ma się pewności, co do ich faktycznego zainteresowania - takie działanie to przysłowiowe wywoływanie wilka z lasu, na które możecie nie być gotowi i do niczego Wam to potrzebne nie jest.
Zależy mi jednak, aby jak największa liczba ludzi uzmysłowiła sobie, że nie zawsze ich reakcje są w pełni ich własnymi, świadomymi wyborami. Mam nadzieję, że dzięki temu, będzie Wam łatwiej wzajemnie sobie przebaczyć i zjednoczyć się przeciwko faktycznemu oprawcy.
Pasożyty Umysłu stosują starą zasadę „dziel i rządź” – nie dajcie się poróżnić!

Ponadto jak się wydaje, Pasożyty Umysły działają głównie wewnątrz naszej „logiki”, czyli w sferach intelektualno-mentalnych, generując niskie wibracje astralne. Natomiast zupełnie sobie nie radzą, gdy zaczynacie emanować bezwarunkowa Miłością i gdy stajemy się zjednoczeni ze świadomością Boga. Bezwarunkowa miłość, świadomość Boskiej energii, a w końcu tego, że zdarzenia nie są tak naprawdę złe, a dobrze odebrane mogą nas zawsze rozwijać i ostatecznie prowadzić do ogólnie pojętego dobra, jest tym, z czym pasożyty sobie zupełnie nie radzą. One wodza za nos nasza odseparowana od świadomości jedni, logikę i ego, lecz gdy pojawia się w nas dostatecznie dużo prawdziwej i szczerej Miłości, ich moc i jurysdykcja się kończą. Mogą prowokować, ale jeśli nie damy się sprowokować i będziemy widzieć we wszystkim miłość i dobro, oraz nimi emanować, to wówczas ich hegemonia się zakończy definitywnie.
Czego sobie i Wam życzę!


22.10.2005
Jakub Niegowski

Artykuł wzięto ze strony: http://www.jakubnieg...zytyumyslu.html
  • 0

#2 Gość_osiris

Gość_osiris.
  • Tematów: 0

Napisano

Gdybyśmy tylko mieli kasę – myśli wielu ezoteryków

I to jest ten pasożyt, który nas zżera od środka.
Na razie mamy prymat materii nad duchem i póki co władza ezoteryków na ziemi raczkuje i długo z okresu niemowlęcego nie wyjdzie.
Era Wodnika na nic się tu zda, dopóki nie okiełznamy żądzę pieniądza, bogactwa i walki o dobra materialne.
To jest prawdziwy pasożyt, który nas trawi i ogranicza nasz rozwój duchowy.
  • 0

#3

Mentoris.
  • Postów: 225
  • Tematów: 32
  • Płeć:Mężczyzna
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Dobrze myślisz, ale czy to jest tylko pasożyt? Ta żądza pieniądza wydaje się już być jawnie działającym drapieżnikiem
  • 0

#4

Asieńka.

    Wiedźma

  • Postów: 979
  • Tematów: 28
  • Płeć:Kobieta
  • Artykułów: 1
Reputacja dobra
Reputacja

Napisano

Tak stworzyliśmy pieniądz, który stał się naszym przekleństwem, co poniekąd daje ogromne możliwości pasożytowi umysłu. Każdy myślący inaczej łatwo się wyróżnia w takim ogromie jednolitości.
  • 0



#5 Gość_osiris

Gość_osiris.
  • Tematów: 0

Napisano

Najbardziej - w tym artykule - zaciekawił mnie wątek poświęcony problemom materialnym ezoteryków.
Jak się od tego oderwać i uniezależnić.
Jezus kazał swym uczniom poświęcić rodzinę i majątek dla służby innym.
Musieli wszystko zostawić co było im najdroższe.
Czy my jesteśmy na to gotowi?
Zwycięstwo ducha nad materią na tym właśnie polega, że dobra materialne idą na bok, a najważniejsze staje się służba innym oraz miłość.
Przemiana ludzkości nie odbędzie się przez włączenie jakiegoś tajemniczego przełącznika, lecz przez zmianę naszej mentalności, nastawienia do życia i innych ludzi.
W wielu tematach na tym forum widzę dziwnie naiwne oczekiwanie, iż w danym roku (np. 2012) naszą planęte przeniknie jakoweś tajemnicze promieniowanie, które przeniesie nas w 4 gęstość i za nas załatwi problem.
Chyba nie będzie tak łatwo jakbyśmy oczekiwali.
  • 0

#6

Martyna.
  • Postów: 56
  • Tematów: 0
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Tylko kto zdobyły się na takie ''poświęcenie''? Wierzcie lub nie, ale tak się zżyliśmy z dobrem materialnym, że chyba byłoby to niemożliwe. W głowach mamy przedstawiony pieniądz jako symbol bogactwa, lepszego życia. Dlaczego tak jest?
  • 0

#7

Asieńka.

    Wiedźma

  • Postów: 979
  • Tematów: 28
  • Płeć:Kobieta
  • Artykułów: 1
Reputacja dobra
Reputacja

Napisano

Dokładnie osiris i najlepiej jak jest ktoś, kto może świecić przykładem, ale nic na siłę. Można mieć nadzieję, że to światło zostanie dostrzeżone, nie przez pasożyty, a ludzi, bo do ludzi jest ono skierowane.
Pozdrawiam
  • 0



#8 Gość_osiris

Gość_osiris.
  • Tematów: 0

Napisano

Tylko kto zdobyły się na takie ''poświęcenie''?

Wyobraźmy sobie taką hipotetyczną sytuację, że jednak znajdzie się kamikadze, który zostawi rodzinę, pracę, dom.
Niestety, ale jesteśmy w matni.
To nie jest tak proste jak za czasów Jezusa.
Np. ojciec będzie ścigany przez prawo, ponieważ musi uczynić zadość obowiązkowi alimentacyjnemu wobec dzieci, jak i żony. (komornik plus ewentualnie więzienie za uchylanie się od alimentów)
Niezapłacone rachunki to wierzyciele, a potem komornik.................ect.
A miało być tak romantycznie.
Nie łatwo się jednak poświęcić, gdybyśmy nawet chcieli - proza życia.
  • 0

#9

Martyna.
  • Postów: 56
  • Tematów: 0
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Tak, sami stworzyliśmy sobie takie życie i takowe zasady. Znaleźliśmy się w ślepym zaułku. Pytanie: czy jednak da się coś z tym zrobić? Jeśli nawet i się da, czy znajdzie się ktoś chętny?
  • 0

#10 Gość_osiris

Gość_osiris.
  • Tematów: 0

Napisano

Trochę odbiegliśmy od tematu, ale tylko pozornie.
Naszymi pasożytami są nie astralne byty, ale jak najbardziej materialne.
Wpływowe grupy ludzi złapało nas w pułapkę zwaną praca, ambicja, kariera, konta bankowe, karty kredytowe -debetowe, czyli innymi słowy w konsumpcjonizm.
Konsumpcjonizm to postawa polegająca na nieusprawiedliwionej (rzeczywistymi potrzebami oraz kosztami ekologicznymi, społecznymi czy indywidualnymi) konsumpcji dóbr materialnych i usług, lub pogląd polegający na uznawianiu tej konsumpcji za wyznacznik jakości życia (lub za najważniejszą, względnie jedyną wartość) - hedonistyczny materializm.
Jesteśmy niewolnikami tego chorego układu, a konsorcja bankowo-przemysłowe pasożytują na nas.
  • 0

#11

Asieńka.

    Wiedźma

  • Postów: 979
  • Tematów: 28
  • Płeć:Kobieta
  • Artykułów: 1
Reputacja dobra
Reputacja

Napisano

Może należy zacząć od tego, aby to nie pieniądz i materia były najważniejsze, można przecież być szczęśliwym, kochającym i kochanym żyjąc skromnie. Troszczyć się o bliskich, a nie o karierę, którą robimy by udowodnić sobie i innym że jesteśmy wspaniali. Wystarczy,że zaczniemy cenić inne wartości jakimi są uczucia drugiego człowieka jego i nasze wnętrze duchowe. Nie jest to proste, wymaga wielu sił aby temu sprostać, ale warto. Nie popadajmy w skrajności, a starajmy się w świecie zdominowanym przez pieniądze, otaczać wszystko miłością, zapomnijmy o nienawiści i zawiści, rozmawiajmy o tym z bliskimi, a wszelkie zmiany zacznijmy od siebie, gdy nam się uda jest nadzieja, że inni to dostrzegą.
  • 0



#12

Martyna.
  • Postów: 56
  • Tematów: 0
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Jesteśmy niewolnikami tego chorego układu, a konsorcja bankowo-przemysłowe pasożytują na nas

Zgoda, ale oni też podlegają pod tę wartość- walkę o dobro materialne. Jesteśmy niewolnikami, jesteśmy tego świadomi, ale co w związku z tym należy zrobić? Czy w ogóle chcemy coś zmienić?
  • 0

#13 Gość_osiris

Gość_osiris.
  • Tematów: 0

Napisano

Troszczyć się o bliskich, a nie o karierę

Asieńka, nie wiem ile masz lat, ale właśnie Ci najbliżsi (żona, mąż, dzieci) zmuszą Ciebie do gonitwy za pieniądzem.
Pamietaj, że w wiekszości rodzin bezpieczeństwo finasowe traktowane jest przez członków rodziny jako oznaka miłości ze strony rodzica.
Pokręcone to jest, ale tak to się właśnie kręci.
Samą miłością nie nakarmisz dzieci.

ale co w związku z tym należy zrobić?

Sam bym chciał wiedzieć. :)

Czy w ogóle chcemy coś zmienić?

Na pewno tak - ja bardzo.
  • 0

#14

Quarges.
  • Postów: 47
  • Tematów: 2
  • Płeć:Mężczyzna
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

osiris zszedł na bardzo ciekawe zagadnienie :hmm:
Z tym "poświęceniem" to tak nie do końca - jest równie trudno jak za czasów Jezusa z jedną różnicą - wtedy nie było mediów masowego przekazu, które chcąc nie chcąc tworzą bardzo konkretny sposób patrzenia na świat dla MILIONÓW. Niby się wypieramy itd. ale podporządkowujemy się temu i dajemy się prowadzić jak owce...Nie jestem wrogiem mediów, globalizacji itp. jednak zaczynam sobie uświadamiać, że mocno zmieniły naszą rzeczywistość na jeszcze bardziej poukładaną i zjednoliconą,

Poświęcenie się sprawie jest jednak zawsze trudne, sprawy prawne można chyba wyregulować, ew. wyjechać - jak kończyć ze wszystkim to na całego! :]

Zauważmy, że ludzie duchowi z reguły żyją jak żebracy, chyba, że wyzyskują swoich wyznawców - wtedy jednak duchowość nieco się ulatnia.

Jako metaforę tego wszystkiego bardzo lubię film "Matrix", może nie trzyma się ściśle realiów jednak dosyć głęboko przedstawia pewne sprawy ;)

Jeśli chodzi o pasożyty...trudno powiedzieć coś na ten temat.
  • 0

#15

Martyna.
  • Postów: 56
  • Tematów: 0
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Właściwie to jest takie błędne koło..
[quote]a wszelkie zmiany zacznijmy od siebie, gdy nam się uda jest nadzieja, że inni to dostrzegą.[/quote]

Dostrzec, ależ owszem, mogą. Tylko czy zechcą pójść w tę stronę...

[QUOTE]
można przecież być szczęśliwym, kochającym i kochanym żyjąc skromnie.


Można, ale niekoniecznie trzeba. Chciałabym, żeby ludzie, którym się pomieszało w głowie w gonitwie za pieniędzmi spróbowali żyć skromnie i częściej w domu niż w pracy.
  • 0


 

Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości oraz 0 użytkowników anonimowych

stat4u