Patrząc na niektóre posty to wydaje mi się, że ludzie niewierzący chcą się tylko wywyższyć i uważają poglądy innych za coś co można rzucić na ziemię i po prostu przydepnąć i odejść. Być może Boga wcale nie ma, być może jesteśmy tylko wybrykiem natury. Jednak nie widzę sensu rozpoczynania kolejnej bezkresnej dyskusji o istnieniu Boga. Dowiemy się po śmierci co tak naprawdę rządzi tym światem (albo się nie dowiemy). Każdy wierzy w to, co chce. Ludziom chorym na bardzo poważne choroby wiara pomaga w zwalczaniu, ale czy wierzenie w coś jest złe? Myślę, że wiara nie jest zła tak długo jak zachowuje się ją dla siebie i nie rozpowszechnia się jej fanatycznie po świecie. Ale to raczej wypowiedź do innego wątku.
Czy Boga mamy się bać? Można odpowiedzieć na to i tak i nie. Tak, bo to On może nas zbawić i bojaźń przed nim jest równa bojaźni przed popełnieniem grzechu. Nie - bo to nasz miłosierny ojciec, któremu mamy ufać bezgranicznie. Boga też określamy mianem ojca i można to w zasadzie tutaj przyrównać. Ojca się boimy jak coś przeskrobiemy (Boga jak zgrzeszymy), nie boimy się go, kiedy z nim żyjemy w zgodzie (podobnie jak z Bogiem). Zauważmy też, że Bóg jest zazdrosny, mściwy, wybuchowy (nawet bym powiedział) co sprawia, że się go boimy. Jest też miłosierny, dobry, co jest potwierdzeniem, że Boga nie trzeba się bać.
