Skocz do zawartości




Ttegoroczna gala rozdania Złotych Szaraków odbędzie się w niedzielę 1. marca o godzinie 20:00. Zapraszamy!
Wymagany jest strój formalny, wieczorowy. W końcu użytkownik w krawacie jest mniej awanturujący się! :szczerb:

Zdjęcie

Dylatacja czasu


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
9 odpowiedzi w tym temacie

#1

Amontillado.
  • Postów: 631
  • Tematów: 50
  • Płeć:Mężczyzna
  • Artykułów: 21
Reputacja znakomita
Reputacja

Napisano

Andrzej Dragan, pracownik Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego i fotograf, który zdobył wiele nagród w kraju i zagranicą, w swoim najnowszym filmie zobrazował zjawisko dylatacji czasu.

Dylatacja czasu jest częścią ogólnej teorii względności; to różnica pomiaru czasu w dwóch układach odniesienia, z którego jeden jest w ruchu. Zakłada ona, że czas nie jest wartością bezwzględną. Biegnie odmiennie dla każdego obserwatora, inaczej w różnych częściach wszechświata.

Grawitacja zniekształca czas. Dla osoby stojącej w miejscu czas płynie szybciej niż dla takiej, która się względem niej porusza. Praca to nie tylko ilustracja doświadczenia fizycznego, ale także przykład sztuki nowoczesnej – niektórzy widzą w niej metaforę degradacji ciała narkomanki.






Grawitacja zakłóca czas. Czas płynie odmiennie w różnych częściach Wszechświata. Nawet tu, blisko Ziemi, czas płynie wolniej. Wiedzą o tym urządzenia GPS. Fizyka odkrywa niemożliwe.

__________________________________

Źródła: I, II


Użytkownik Amontillado edytował ten post 17.04.2014 - 22:35

  • 0



#2

Shooter.
  • Postów: 8
  • Tematów: 0
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Zawsze zastanawia mnie co stało by się w wypadku, gdyby rozpędzić ciało do prędkości światła (pomijam oczywiście fakt, że jest to niemożliwe, rozważam teorię). Z faktu dylatacji czasu wynika, iż im szybciej porusza się ciało, tym upływ czasu dla ciała poruszającego się spowalnia. O ile wolniejszy upływ czasu dla takiego ciała? Albo z innej strony, czy czas dla takiego ciała przestał by upływać? Nie jest to jasno określone, Wikipedia podaje, że tak właśnie by było, lecz gdy starałem się wyliczyć to ze wzoru otrzymywałem dzielenie przez zero, więc rzecz, która z matematycznego punktu widzenia jest niemożliwa. 

Kolejna sprawa, to jak postrzegana byłaby rzeczywistość z perspektywy ciała poruszającego się? Czy przypominałoby to odwrotność "rzutowania" ciała na czarnej dziurze, tj. rzeczywistość zamarła by w bezruchu? 

I ostatnie spostrzeżenie - czy jeśli czas dla ciała będącego w ruchu z prędkością światła przestałby płynąć, a rzeczywistość "na zewnątrz" uległaby "zatrzymaniu", to czy pozwalałoby nam to na swego rodzaju nieśmiertelność? Dobrym przykładem są neutrina, które w warunkach laboratoryjnych żyją ułamki sekundy, a dzięki efektowi dylatacji czasu, oraz prędkości zbliżonej do prędkości światła potrafią dotrzeć do nas ze Słońca.

 

Co o tym sądzicie? Wiem, że to trochę pseudonauka, aczkolwiek zagadnienie jest dla mnie niezwykle ciekawe.


  • 0

#3

Kazuhaki.
  • Postów: 588
  • Tematów: 176
  • Płeć:Mężczyzna
  • Artykułów: 6
Reputacja znakomita
Reputacja

Napisano

Ostatnio mieliśmy na forum do czynienia z tym filmem. Zostało to przedstawione w bardzo ciekawy sposób


Użytkownik Kazuhaki edytował ten post 17.04.2014 - 22:06

  • 0



#4

Vaqowsky.
  • Postów: 780
  • Tematów: 12
  • Płeć:Mężczyzna
Reputacja dobra
Reputacja

Napisano

Kolejna sprawa, to jak postrzegana byłaby rzeczywistość z perspektywy ciała poruszającego się? Czy przypominałoby to odwrotność "rzutowania" ciała na czarnej dziurze, tj. rzeczywistość zamarła by w bezruchu? 

 

 

Ta kwestia wydaje mi się prosta. Podróżując z prędkościa światła przed sobą widzielibyśmy obraz w przyspieszonym tempie 2x a za soba obraz zamarłby bo lecielibyśmy ciągle z tymi samymi fotonami :P


  • 0

#5

Shooter.
  • Postów: 8
  • Tematów: 0
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Bardzo możliwe :) Ale jedynie dla naszego układu odniesienia, tj. ciało poruszające się jako obserwator. Tylko czy nie łamało by to postulatu o skończonej prędkości światła? W końcu obraz przed nami musiałby poruszać się w innym układzie odniesienia z prędkością 2*c :P


  • 0

#6

Vaqowsky.
  • Postów: 780
  • Tematów: 12
  • Płeć:Mężczyzna
Reputacja dobra
Reputacja

Napisano

Nie prawda.

 

Nie kombinuj za bardzo :P

 

Fotony potraktuj jak wiatr, jeśli wieje 10kmh i stoisz w miejscu to czujesz, a teraz biegnij razem z wiatrem.. :) Wiatr ustanie bo bedziesz sie poruszal z ta sama predkoscia w tym samym kierunku, tak samo jak z fotonami ktore tworza obraz.. :))


Użytkownik Vaqowsky edytował ten post 17.04.2014 - 22:28

  • 0

#7

Shooter.
  • Postów: 8
  • Tematów: 0
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Tak, z tym się zgadzam, ale dzieję się to za naszymi plecami, prawda? :) A wątpliwości wzbudza to, co działoby się przed nami :) Jeśli wiat wieje z prędkością 10km/h i ja zacznę biec, to przecież wiatr przede mną nie zacznie wiać z prędkością 20km/h :)


  • 0

#8

Zaciekawiony.
  • Postów: 7601
  • Tematów: 79
  • Płeć:Mężczyzna
  • Artykułów: 4
Reputacja znakomita
Reputacja

Napisano

Zgodnie z teorią względności, prędkość światła jest stała niezależnie od prędkości poruszania się układu. Jadąc z prędkością światła widziałbym zarówno przód i tył pojazdu, jedynie inaczej byłoby ze światłem z zewnątrz bo zachodziłby mocny efekt dopplera. Dla obserwatorów z zewnątrz czas w naszym pojeździe by stanął.


  • 0



#9

Shooter.
  • Postów: 8
  • Tematów: 0
Reputacja neutralna
Reputacja

Napisano

Dzięki za dwa pierwsze zdania, dużo rzuciły na sprawę. A co z obserwatorem, który podróżowałby wewnątrz ciała poruszającego się z prędkością światła? Jak dla niego mógłby płynąć czas? Interesuje mnie to ze względu na wspomniane wcześniej neutrina i ich wydłużone "życie".


  • 0

#10

Zaciekawiony.
  • Postów: 7601
  • Tematów: 79
  • Płeć:Mężczyzna
  • Artykułów: 4
Reputacja znakomita
Reputacja

Napisano

Tak na prawdę teoria względności zajmuje się nie ciałami  lecz układami. Częstym przykładem jest wagon jadącego pociągu - układem jest cały wagon i to co w nim jedzie. Jeśli wagon jedzie z prędkością bardzo bliską C względem ukladu związanego z ziemią to i tak możesz swododnie poruszać się w nim wpród i w tył, bo względem ukladu związanego z wagonem twój ruch jest tak tylko szybki jak twój krok. Zarazem jednak względem układu zewnętrznego nie poruszasz się szybciej niż C nawet jeśli idziesz do przodu w wagonie. Względem układu zewnętrznego wymiar podłużny w wagonie ulega skróceniu i twój ruch nie jest tak szybki. Wszystko zachodzi względem czegoś, i stąd nazwa Teoria Względności. Aby dowiedzieć się jak zjawiska w jednym układzie wyglądają w układzie zewnętrznym, dokonuje się transformacji.

 

Częstym przykładym potwierdzającym teorię, są miony - cząsteczki o ładunku takim samym jak elektron, tylko 200 razy cięższe. Są też cząstkami nietrwałymi. Powstają w dużych ilościach w górnych warstwach atmosfery pod wpływem promieni kosmicznych i właściwie nie powinny do nas dolatywać - żyją tak krótko że powinny się rozpadać. A mimo to się je na powierzchni obserwuje.

Tłumaczenie jest takie - mamy układ odniesienia związany z ziemią, który ma swój czas i układ odniesaienia związany z mionem, który też ma swój czas. My na ziemi obserwujemy mion który porusza się względem naszego układu z prędkością podświetlną, i dla nas wygląda to tak, jakby czasy w układzie mionu zwolnił. W efekcie zanim w układzie mionu minie czas życia, to sama cząstka jest już tutaj. Mion widzi to inaczej - ponieważ wszystko jest względne, z jego punktu widzenia to ziemia porusza się z podświetlną względem jego układu i to na ziemi spowalnia się czas. Dla mionu wygląda to tak że my i nasze zegary zwolniliśmy, w efekcie zanim w naszym układzie minie jego czas życia, to on będzie już daleko.  Dla każdego obserwatora w danym układzie, czas biegnie z jednakową prdkością.

Pamiętam taką powieść Zajdla o wynalazku kapsuły, która drastycznie spowalnia czas w swym wnętrzu. Bohater wszedł tam i zamknął wieko, ale natychmiast otworzyło się szarpnięte od zewnątrz. Dla niego minął ułamek sekundy, dziewczyna która otworzyła kapsułę mówiła, że szukała go cztery miesiące. Każde z nich mogło przysiąc, że czas ani spowolnił ani przyspieszył, ale każde z nich inaczej przezyło swój czas, bo względem układu ziemi jego ułamek sekundy trwał cztery miesiące, a względem układu kapsuły ziemskie miesiące trwały ułamek sekundy.


  • 0





Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości oraz 0 użytkowników anonimowych

stat4u