Tajemnicza choroba atakuje mieszkańców Nowego Brunszwiku (Getty Images)

Doniesienia o niespotykanym patogenie szerzącym się w kanadyjskiej prowincji Nowy Brunszwik obiegły media na początku roku. Choroba była początkowo utrzymywana w tajemnicy. W marcu dziennikarze "Guardiana" dotarli do notatki jednej z lokalnych agencji zdrowia, mówiącej o nietypowych objawach schorzenia, takich jak utrata pamięci czy atrofia mięśni.

Niezidentyfikowana choroba o podłożu neurologicznym powoduje także zaburzenia poznawcze. "New York Times" donosi, że u niektórych pacjentów zaobserwowano halucynacje. Osoby dotknięte schorzeniem miały doświadczać koszmarnych wizji w których widziały i słyszały zmarłych.

Nieznana choroba szerzy się w Kanadzie. Atakuje mózg i prowadzi do halucynacji

W tym tygodniu władze prowincji Nowy Brunszwik zintensyfikowały wysiłki, aby poznać nową chorobę. Wcześniej głównym celem placówek medycznych w kraju była walka z pandemią koronawirusa. Teraz powołano składającą się z ekspertów komisję, która ma odpowiedzieć na pytanie, co może być przyczyną niepokojącego schorzenia.

"Odkrycie potencjalnie nowej i nieznanej choroby jest przerażające. Mieszkańcy są zdezorientowani i zaniepokojeni" – oceniła w czwartek konferencji prasowej minister zdrowia Nowego Brunszwiku Dorothy Shephard.

Przypadki nowego schorzenia potwierdzono jak dotąd tylko w Kanadzie. Choroba występuje wyłącznie w liczącej 770 tys. mieszkańców malowniczej prowincji Nowy Brunszwik. Najwięcej przypadków odnotowano na słabo zaludnionym obszarze na półwyspie Acadian.

"W tej chwili nie wiemy nic na temat tej choroby. Wszystkie możliwości są na stole. Przyjrzymy się każdej z nich. Mamy nadzieję, że nasze badania przyniosą efekt" – powiedział przewodniczący nowo powołanej komisji dr Edouard Hendriks.

Lekarze przyznają, że nie potrafią wskazać, co może być przyczyną schorzenia. Nie wiedzą, jakich zaleceń powinni udzielić mieszkańcom, aby uchronić ich od infekcji. Badane są wszystkie możliwości, w tym zanieczyszczenie wody i pokarmu przez bakterie, wirusy czy priony.

Te ostatnie wywołują m.in. chorobę Creutzfeldta-Jakoba (CJD). Lekarze zauważyli, że objawy nowej infekcji mogą przypominać te występujące w przypadku CJD. Zlecone badania przesiewowe nie wykazały jednak związku między schorzeniami.

W celu rozwikłania zagadki urzędnicy przygotowali dla pacjentów oraz ich rodzin obszerny kwestionariusz. Jego wypełnienie może potrwać nawet 4 godziny. Otwarto również specjalną klinikę przeznaczoną do diagnozowania i leczenia podejrzanych przypadków.

"Wciąż jestem w szoku. Nie otrzymałem żadnych informacji, jak radzić sobie z chorobą" – twierdzi w rozmowie z telewizją CTV News Luc Leblanc, który zapadł na tajemnicze schorzenie.

41-letni mężczyzna cierpi na problemy z koncentracją i demencję. Swój stan określa jako "tykającą bombę". – Nie wiem, ile mam czasu – dodaje.

Tajemnicze neurologiczne dolegliwości dotknęły także 20-letniej studentki Gabrielle Cormier. Uprawiająca łyżwiarstwo figurowe kobieta zmuszona była rzucić naukę. Ma problemy ze wzrokiem i poruszaniem się.

"Nie mogę nawet czytać, a wielka szkoda, bo to uwielbiam. Nie mogę się ruszyć. Wcześniej byłam bardzo aktywna" – podkreśla Cormier.

Mieszkańcy Nowego Brunszwiku są mocno sfrustrowani. Pojawiły się skargi na brak komunikacji i przejrzystości ze strony służby zdrowia. Miejscowi domagają się publicznych konferencji prasowych, na których raportowane będą postępy badań.

Tajemnicza choroba. Lekarze nie mają na nią lekarstwa

Miejscowy neurolog dr Alier Marrero – który w 2015 roku jako pierwszy opisał chorobę – twierdzi, że może mieć ona podłoże depresyjne. Według lekarza pierwsze objawy schorzenia pojawiają się po około 18 czy nawet 36 miesiącach od infekcji. Marrero uważa, że ma do czynienia z całkowicie nowym patogenem.

"Od 2018 liczba zachorowań rośnie. Nie wiemy dlaczego i nie wiemy co to powoduje. Wiemy, że choroba się rozprzestrzenia" – podkreśla.

Pierwszy przypadek tajemniczej choroby odnotowano w 2015 roku. Cztery lata później było ich już 11. W ubiegłym roku wykryto 24 zachorowania.

Do tej pory w Kanadzie odnotowano łącznie 48 przypadków dziwnego schorzenia. Potwierdzono także sześć zgonów mających związek z chorobą.

Niedawnym trendem w społecznościach fotograficznych w Internecie jest obrazowanie przestrzeni liminalnych z zamiarem przekazania „poczucia nostalgii, zagubienia i niepewności”. Zjawisko to przyciągnęło uwagę mediów w 2019 r., Kiedy to krótka creepypasta opublikował pierwotnie w 4chan / x / w 2019 stała się popularna. Creepypasta przedstawiała obraz korytarza z żółtymi dywanami i tapetą, z podpisem głoszącym, że „wychodząc poza granice w prawdziwym życiu”, można wejść do „Zaplecza” (ang. Backrooms), pustego pustkowia korytarzy, gdzie nic poza „smrodem starego wilgotnego dywanu, monotonnej żółci doprowadzającej do szaleństwa, niekończącego się szumu fluorescencyjnych świateł przy maksymalnym buczeniu i około sześćset milionów mil kwadratowych losowo podzielonych na segmenty pustych pokoi, w których można zostać uwięzionym. Od tego czasu popularny subreddit zatytułowany „przestrzenie liminalne”, kataloguje zdjęcia, które dają „poczucie, że coś jest nie tak”, zgromadził ponad 117 000 obserwujących.

 

Czy doświadczyliście kiedyś miejsca liminalnego? 

                                   Źródło grafiki: pixabay.com

Rzecz wydarzyła się latem 1997 roku. Stacje nasłuchowe na Pacyfiku oddalone od siebie nawet o 5000 kilometrów wychwyciły sygnał. Był to odgłos trwający ponad 3 minuty, wychwytywany przez aparaturę należącą do National Oceanic and Atmospheric Administration. W literaturze zjawisko owo zostało określone mianem „The Bloop”.

Częstotliwość tego dźwięku była ekstremalnie niska, a jednak biorąc pod uwagę skalę, nie sposób było przypisać natury owego fenomenu do jakiegokolwiek żyjącego na Ziemi zwierzęcia. Nawet stado najpotężniejszych wielorybów nie byłoby w stanie go wydać. Jednocześnie natura tego dźwięku, jego amplituda, została niemal powszechnie uznana za „organiczną” przyczynę.

Po latach hipoteza to odeszła do lamusa. Fani literatury sci-fi zaczęli lansować teorię jakoby źródło dźwięku, położone zaledwie 1700 kilometrów od rzekomego miejsca zatopienia miasta R’lyeh, miejsca nierozerwalnie związanego z mitologią pisarza H.P. Lovecrafta. Według „samotnika z Providence” miał tam być uwięziony sam Cthulhu.

Przyszedł również czas na poważniejsze teorie.  W 2005 roku rozpoczęły się badania dźwięków na obszarze pomiędzy Ziemią Ognistą na południu Ameryki Południowej a brzegami Antarktydy. Przez 5 lat trwał nasłuch i po jego zakończeniu wydano werdykt: to trzask łamanych lodów na Antarktydzie był zapewne źródłem „The Bloop”. Analiza akustyczna odpadających z lodowców kawałów lodu i wpadających do oceanu miał  być podobny do tego dźwięku z 1997 roku. Rewelacje te opublikował jako pierwszy magazyn Wired. Czy jest to wiarygodne wytłumaczenie? Na pewno najbardziej oficjalne, jak na razie.

                Zapis dźwięku z oceanu. The Bloop -

bo to stary temat z 2018 roku jak widzialem

ale

no wlasnie  ale natknolem sie na prezentacje Pana Krzysztofa Nowaka

zwrocie uwage maluje symbol biegunow takie spirale  ten symbol jest umieszczany przy starozytnych tzw grobowcach

ktore wcale nie sa  grobowcami tylko wlasnie jakimis schronami potrzebnymi zeby przezyc ten restet

Irlandia

https://pl.wikipedia.org/wiki/Newgrange

Malta tzw podziemne budowle

http://www.writingcities.com/tag/hal-saflieni-hypogeum/

Triskelion - znaczenie symbolu potrójnej spirali
Więcej: https://stylzycia.radiozet.pl/Magia/Wrozby/Triskelion-znaczenie-symbolu-potrojnej-spirali-30983

starozytna sybolika spirali tez jesz ciekawa bo mowi o dynamice jakims odrodzeniu zwiazanym ze sloncem

moze ktos juz siedzial w temacie i to rozprawil

Na początku nakreśle całą sytuacje jest wrzesień/październik, mgła niesamowita a widocznośc na max 10 metrów, wracałem z kolegą który jest moim sasiadem ze szkoły koło godziny 14, zawsze jeździliśmy tą droga która prowadziła do naszych domów. A więc jechaliśmy na rowerach ledwo widząc co jest przed nami gdy mój kolega Szymon zatrzymał sie i powiedział "co to jest?", też sie zatrzymałem i spojrzałem w stronę samotnego młodego drzewa na końcu pagórka za którym jest pole a dalej las, przydrzewku zauważyliśmy coś czego wcześniej tam nie było, mianowicie "coś" stało obok drzewa wyglądało jak człowiek ale  bardzo nienaturalny z długimi rękoma, był dosyć wysoki (tak mi się wydaje byłem dzieckiem więc to cos mogło być wzrostu dorosłego człowieka) i stał nieruchomo. Poczuliśmy strach ale to było nic w porównaniu do tego co czuliśmy później, to coś stało jak wryte i po prostu uznaliśmy, że nie będziemy sie narażać wiec skrócimy drogę która prowadzi blisko tego drzewa przez pole skoszonej kukurydzy, zeszliśmy z rowerów i idziemy ciągle obserwując cokolwiek to było. Nagle postać przy drzewie zaczeła się ruszac powiedziałem na tyle cicho ile mogłem Szymonowi "nie ruszaj się", zatrzymał się i czekaliśmy na rozwój wydarzeń (teraz po tylu latach nie rozumiem czemu po prostu nie pojechaliśmy do domów inną trasą ale nie oszacowaliśmy, że może to być coś groźnego). Postać wykonywała jakieś dziwne zabiegi z tym drzewem ale niestety przez dużą mgłe sytuacja była ledwo widoczna właściwie na skraju zasięgu wzroku we mgle, to coś wyciągneło drzewo z ziemi wyciągneło coś o kształcie garnka i jakiegoś niskiego stołka lub blatu? pogrzebało chwilę i schowało te rzeczy a drzewo z powrotem wsadziło, w tym czasie co jakiś czas się rozglądało również w naszym kierunku i wydawało mi się że mimo braku twarzy widziałem jakby fioletową lub niebieską poświate z oczu tego czegoś ale kolega tego nie potwierdził. Staliśmy jak wryci co jakiś czas upewniając się, że widzimy to samo. "Co to jest?", "widzisz tą czarną postać?", "co on robi?" i tak dalej rozmawiając też o jego wyglądzie czyli wysoki czarny długie ręce i pusta twarz bez żadnych zarysowań, drzewo tez było czarne więc sama postać mogła byc innego koloru jednak nie było tego widać przez mgłe. Gdy wsadził drzewo z powrotem po prostu stał tak jak kiedy go pierwszy raz dostrzegliśmy, teraz staliśmy w ciszy a kolega spytał się czy idziemy dalej a ja mówiłem ze nie ze czekamy az sobie odejdzie. Wydawało mi się, że stoję tam wieczność chciałem wrócić do domu bałem się o swoje zycie a kolega tak samo, po jakimś czasie (nie wiem nawet jakim to mogło byc 5 minut lub nawet 30, byliśmy dziećmi nie mieliśmy nawet zegarka) postać po prostu obróciła sie o 90 stopni w prawo w kierunku lasu i zaczęła uciekać na uwaga 4 kończynach w strasznie dziwny sposób gdy to zobaczyłem nie poczułem ulgi tylko panicznie się przeraziłem ale uznałem, że lepszej sytuacji na ucieczke nie będzie i razem z kolegą darliśmy do domu tak szybko jak jeszcze nigdy w życiu. Do dzisiaj odczuwam strach chodząc samemu przez moją wieś po ciemku i nie wiem czy ktokolwiek w to uwierzy ale to było po prostu straszne i nigdy tej sytuacji nie zapomnę nie przyśniło mi się to odrazu mówie. Proszę o wyrozumiałośc jeżeli napisałem chaotycznie starałem sie wszystkie informacje tutaj upchać. 

https://strefa44.pl/wp-content/uploads/2018/05/ksi%C4%99%C5%BCyc-1-1-300x260.jpg

Czyżby naziści byli pierwsi?

https://innemedium.pl/sites/default/files/styles/large/public/2010_07_08_luna.jpg?itok=V68ZSgX3

https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTslrM7JdWe4NwuzZwt0otdnv2t1pSJAavGEA&usqp=CAU

Jedyne co wiem to to że Księżyc nadal jest tajemniczy.

https://www.google.pl/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fstrefa44.pl%2Ftajemnicze-struktury-odkryte-na-ciemnej-stronie-ksiezyca-czy-to-jest-obca-baza%2F&psig=AOvVaw20rc9zgqIC_4fsfk7GbXRa&ust=1616765813524000&source=images&cd=vfe&ved=0CAIQjRxqFwoTCLC-lJLIy-8CFQAAAAAdAAAAABAD

Zachęcam także do udziału w ankiecie.

Jak wiadomo od czasów Kopernika Ziemia krąży wokół Słońca. A Księżyc wokół Ziemi. Dziwnym trafem Księżyc pomimo że jest o wiele mniejszym obiektem od Słońca to podczas zaćmienia Zakrywa całe Słońce (wręcz idealnie sie zbiega). Zawsze z powierzchni Ziemi widać jedną połowę powierzchni Księżyca. W wielu religiach mówi sie także o powodzi przez którą zginęło wiele gatunków (w tym olbrzymy). A przyczyną mogła być grawitacja Księżyca która jest odpowiedzialna za pływy. Czyżby obcy wtedy kiedy wprowadzali Księżyc na orbitę mogli wywołać ten kataklizm? 

To tylko teoria więc nie musicie sie z nią zgadzać.   

Mam paru zadowolonych klientów którzy czasami proszą mnie sami o pomoc. Czasami w sprawach sercowych a czasami zdrowotnych.

W tym poście dowiecie się czy nimi jesteście. 

A zatem po pierwsze jesteś empatyczny. Czujesz że musisz pewnej osobie pomóc nawet kiedy ty sam potrzebujesz pomocy.

Każdy na tobie polega, ufa ci. To znak że nawet nieufni potrafią tobie zaufać i na tobie polegać. Jesteś pedantem lub idealistą, wszystko w twoim życiu musi mieć sens oraz musi się zgadzać. Preferujesz samotny relaks, nie potrzebujesz innych osób lub znajomych aby sie dobrze bawić, wystarczą Ci dwa plasterki na oczach, cisza oraz spokój. Twoje sny przepełnia energia twoje sny są tak żywe że czasami za nimi nie nadążasz. Często ich nie pamiętasz oraz po przebudzeniu odczuwasz deja vu.

Masz określony cel w życiu. Czujesz że masz misje do spełnienia lub wiesz czego byś pragnął osiągnąć w życiu. Stawiasz sobie cel czasami tak wielki, że czujesz nacisk i presję, ale i tak nigdy nie zbaczasz z kursu osiągnięcia go. Twoje życie nie jest usłane różami, wydaje ci sie czasami że wszystko jest przeciwko tobie ale i tak nie zbaczasz z kursu który nakierowałeś/aś dawno temu. Przyroda to drugie życie, razem z naturą czujesz sie bosko! 

Twoje życie jest przepełnione pozytywną energią i kreatywnością, nawet w najtrudniejszych sytuacjach potrafisz się uśmiechnąć i podnieść głowę do góry. Wmawiasz sobie słowa że jesteś naj oraz że żyje sie tylko raz.

Mam nadzieję że to wam pomoże w odnalezieniu swojego ja.

Pozdrawiam,

BPW 

Jedyne co z niego pamiętam to durze liczby, śmierć oraz czerwona waluta.

Przyśnił mi sie także egoista oznacza to w senniku że przychodzi konflikt lub już on trwa. Pistolet, odgłos wystrzału oraz garnitur.

Słowo na "P" bardzo niewyraźne. Chyba "Polityk"

Ze snu wywnioskowałem że będzie zamach na bardzo ważną osobę. Może rozpocząć się wojna. Może to być zamach na Prezydenta/Polityka Rosji lub Ukrainy albo nawet Polski. (Świadczy o tym język, bardzo są podobne)

P.S. Zamieściłem ten post tutaj ponieważ nie widziałem działu lub kategorii pasującej do tego tematu. Wrazie czego proszę go przenieść do bardziej odpowiedniego działu.

Zmieniłem kolor, tamten był nieczytelny.

Staniq

                                               Źródło grafiki: edgarcayce.org

Amerykanin Edgar Cayce (1877-1945), zwany Śpiącym Prorokiem, nie podpadał pod łatwe wytłumaczenia. Ani nie pragnął sławy, ani nie zbierał pieniędzy, większość ze swoich praktyk z dziedziny hipnozy wykonując za darmo. Był człowiekiem uprzejmym, skromnym i jednocześnie niezbyt dobrze wykształconym. Na zdjęciu widzimy go z żoną Gertrudą. Nie sposób oskarżać Cayce’a o hochsztaplerstwo albo tanią żądzę sławy, jednocześnie nikomu nie przyszło przez myśl, że mógł on wszystko to, o czym mówił, przeczytać gdzieś indziej i ukartować tym samym wielką intrygę.

Cayce swoją działalność rozpoczął od uleczania ludzi. Zapadał w hipnotyczny trans, po czym znajdował genezę choroby. Zwykle się nie mylił. Gdy jego sława jako super lekarza rozniosła się, zaczął się zajmować także jasnowidzeniem oraz hipnozą regresywną. Zapadł w sen, podczas którego wygłaszał krótsze lub dłuższe przemowy, notowane przez Gertrudę lub asystentkę. W ten sposób powstały słynne „ridingi”. Stanowiły one zapisy z rzekomych wędrówek umysłu Cayce’a zarówno w przyszłość, jak i w przeszłość. O ile te pierwsze, jak wszystkie przepowiednie, były dość mgliste i wieloznaczne,  o tyle peregrynacje w głąb historii Ziemi i ludzkości, okazały się zadziwiająco konkretne.

Śpiący Prorok odkrył wiele rzeczy, zanim potwierdziła je oficjalna nauka. Przewidział, że niegdyś Nil płynął w kierunku zachodnim i wpadał nie do Morza Śródziemnego, lecz do Atlantyku. Oprócz tego powtarzał, że na kontynencie amerykańskim ludzie mieszkali już 20 tysięcy lat temu. Kilkadziesiąt lat później odkryto tam ludzkie kości z tego, a nawet starszego okresu.

Najciekawsze ridingi Cayce’a dotyczyły Atlantydy. Nikt nie sugerował mu zajmowania się tym tematem. Relacje z zaginionej wyspy stanowiły naturalną opowieść, która okazała się pod wieloma względami zbieżna z doniesieniami Platona, o którym Cayce nigdy nie słyszał. Według amerykańskiego medium Atlantyda była rozwiniętą kulturą, ale całkowicie ziemską, nie mającą nic wspólnego z tym, o czym pisał Erich von Daniken. Po katastrofie, która nastąpiła około 12,000 lat temu, Atlanci migrowali do Ameryki Centralnej, na Karaiby oraz w okolice Półwyspu Pirenejskiego.

Co ciekawe, przeprowadzone po latach badania DNA wykazały, że zamieszkujące na tych terenach współczesne ludy mają tak zwaną „haplogrupę X”, czyli jedną z 42 starożytnych grup DNA – a to oznacza, że pochodzą ze wspólnego pnia.

Cayce mówił też, że największe skarby Atlantydy znajdowały się w świątyni zwanej Poseidią. „W zatopionej części Atlantydy, gdzie mogą być jeszcze odkryte znajdujące się pod wielowiekowym morskim mułem, fragmenty świątyń — w pobliżu dzisiejszego Bimini, nieopodal wybrzeża Florydy”. Rzeczywiście, w 1968 roku w Bimini odkryto zaskakującą konstrukcję, o czym pisaliśmy.

W swych ridingach Cayce wskazywał, że na Atlantydzie utworzyły się dwie grupy. Tymi „złymi” byli synowie Beliala. Cayce zawsze nazywał rzeczy tak, jak je widział, nawet jeśli ich nie rozumiał. W jego ridingach pojawia się bardzo często postać, którą jasnowidz określał mianem „tej istoty”. Wybudzony, nigdy nie potrafił powiedzieć nic więcej. To jedna z największych tajemnic tej sprawy.

Cały Cayce jest jedną wielką tajemnicą, zapewne najważniejszym medium w dziejach. Swą działalnością wprawia do dziś w osłupienie wszystkich przekonanych, że nie ma czegoś takiego jak „druga strona rzeczywistości”.

Podwodna droga w Bimini....

Halny przyczyną samobójstw i alkoholizmu?

Mamy dla Was dziś ciekawy artykuł znaleziony w odmętach Internetu…

Czy to prawda czy tylko mit?

"Gdy na Podhalu zaczyna wiać halny, niemal wszyscy mieszkańcy regionu, a nawet przyjezdni, usprawiedliwiają nim swe bóle głowy, złe samopoczucie, napady wściekłości czy wyjątkową chęć na "jednego". Ten ciepły wiatr z południa nie tylko wpływa na ciśnienie powietrza czy krwi, ale też - miesza w głowach.

Czy górski klimat wpływa na stan psychiczny górali?

Według powszechnej opinii, właśnie wtedy ludzie nieodporni chętniej niż zwykle rozstają się z życiem. Dla mieszkańców Podhala samobójstwo nie jest tematem tabu. O tym, że syn sąsiada się powiesił, albo że toprowcy znów kogoś znaleźli pod ścianą Giewontu, mówi się w Zakopanem dość często.

Z analiz dr Iwony Koszewskej, która przez kilka lat zajmowała się stanem psychicznym mieszkańców Podhala, nie wynika, iż halny ma decydujący wpływ na zdrowie psychiczne i samopoczucie górali.

- Owszem, klimat na Podhalu jest silnie bodźcujący, i może wpływać na niektórych bardzo mocno, jednak w badaniach naukowych trudno uznać ten wiatr za tzw. czynnik spustowy - mówi dr Koszewska.

Częściej niż gdzie indziej występują na Podhalu również ciężkie przypadki choroby alkoholowej.

- Ostre lub przewlekłe stany upojenia alkoholowego zdarzają się u nas często - potwierdza Sylweriusz Kosiński, ratownik TOPR i lekarz, który przez kilka lat kierował oddziałem ratunkowym Powiatowego Szpitala im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem.

- Te przypadki zdarzają się zarówno wśród mieszkańców o silnej tradycji picia, jak i wśród gości, którzy czują urlopowe rozprężenie. Jego obserwacje potwierdzają jednak wpływ halnego na ludzkie zachowania. Nie mogę tego potwierdzić naukowo, ale samobójstwa w czasie lub przed halnym to fakt. Właśnie okres przed halnym jest bardzo ważny, bo wtedy zachodzą zmiany ciśnienia. Czasem kogoś "nosi" przed halnym. Mówi się wtedy: "o nosi go, to będzie wiać". Pewne jest, że podczas halnego sale porodówek pękają w szwach - mówi Sylweriusz Kosiński, który powołuje się również na badania dr. Marka Szpota potwierdzającego wpływ wiatru halnego na zachowania ludzkie, w tym - samobójstwa.

Te obserwacje potwierdza także podinspektor Kazimierz Pietruch, rzecznik prasowy Powiatowej Komendy Policji w Zakopanem.

Zakopiańscy policjanci kilkakrotnie uratowali osoby, które wyszły w Tatry, by targnąć się na życie.

- Do samobójstw częściej dochodzi podczas zmian ciśnienia i halnego - mówi podinspektor Pietruch.

Niestety, z jakichś - na razie nie do końca zbadanych przyczyn - samobójstw na Podhalu jest więcej niż w innych częściach Polski. Czy choroba alkoholowa oraz samobójstwa - w części przypadków - mogą być przykrywką dla niezdiagnozowanej depresji części mieszkańców Podtatrza? Zdaniem dr Iwony Koszewskiej jest to możliwe. Założycielka Fundacji Cumulus namawiała górali do stworzenia centrum zdrowia psychicznego oraz zadbania o odpowiednią opiekę dla osób, które potrzebują pomocy w tym właśnie zakresie".

Autor: Agnieszka Szymaszek

A jakie jest Wasze zdanie? Czy Halny na wpływ na to jak się zachowujemy i co robimy? Czy wierzycie w jego złą sławę? Czy bez powodu mówi się:

"Kiedy tańcują diabły, w górach wieje halny" ...

Źródło:

https://www.facebook.com/jasimalgosiaofficial/photos/a.147201460474211/214569740404049

Jest to pierwsza artykuł z serii, która łączy w sobie dwa światy... Świat okrutnych morderstw oraz drugi, którego do końca umysł ludzki nie jest w stanie pojąć...

O to trzy sprawy z naszego ojczystego kraju, aby uniknąć miedzy kulturowych niuansów w rozumowaniu sprawców. Czy byli chorzy? A może zażywali środki odurzające? Czy w taki sposób próbowali tłumaczyć swoje zbrodnie, aby nie ponieść konsekwencji? A może naprawdę „coś” czy jakaś inna siła kazała im to zrobić?

„Tata mnie do siebie zawołał”

Pan Marek mieszkał w jednej spod łódzkich wsi. Liczył sobie 31 lat. Można powiedzieć, że śmierć go prześladowała. Wszystko zaczęło się od śmierci ojca Jana (63 lat), kilka miesięcy wcześniej.

Mężczyzna zaczął mieć problemy ze snem, które jego matka tłumaczyła w taki sposób:

- Duch męża wezwał syna do siebie- bez wątpliwości stwierdziła Teresa, 61- letnia matka Marka i wdowa po panu Janie. Strata męża była dla niej potężnym ciosem. Nie mogła się z niej otrząsnąć. Rozpacz Marka była dużo głębsza.  Kobieta wiedziała, że tych dwóch mężczyzn łączyła silna więź.

-Maż zginał niespodziewanie sześć miesięcy wcześniej-  Mąż siedział na kanapie. Nagle krzyknął, padł i żywy już nie wstał. Miał zawał... – opowiada poruszona kobieta.

Marek bardzo się zmienił po pogrzebie. Chodził całymi dniami zrozpaczony. Nie mógł znaleźć sobie miejsca w domu. Bardzo tęsknił za ojcem – opowiada Matka.

Mężczyzna opowiadał matce o swoich sennych marach, w których widzi swojego zmarłego ojca. Ilekroć Marek zamykał oczy, widział swojego tatę bladego jak ściana, wołającego go z oddali. I czuł, że tamten wzywa go do siebie… Nie raz budził się w nocy zlany zimnym potem, ze łzami w oczach. Miotał się między jawą a snem. Wielokrotnie rozmawiał z ojcem, w pół śnie. Był przekonany, że te rozmowy naprawdę się odbywały… A mogło tak być?? Czy to tylko udręka po stracie bliskiej osoby wyzwoliła w nim jakieś zaburzenie psychiczne?? Mężczyzna z dnia na dzień stał się coraz bardziej przygnębiony i przybity. Popadł w depresję. Nie chciał jeść ani pić. Bał się zasnąć, bo ten wołający głos ojca przerażał go coraz bardziej. Przenikał jego duszę, która coraz silniej pragnęła za nim podążyć…

Pewnego dnia już nie wytrzymał. Coś w nim pękło… Po pierwszej przespanej od dawna nocy obudził się wczesnym rankiem. Skierował swoje kroki, aby obudzić mamę. Czule ucałował ją na pożegnanie i wyszeptał: "Tata wzywa mnie do siebie. Więcej mamusiu się nie zobaczymy". Po czym wybiegł z mieszkania… Gdy zatroskana matka wybiegła na podwórze za nim, już go tam nie było.

Matka dwa dni odchodziła od zmysłów. Rozpaczała. Bała się, że jej syn może coś sobie zrobić. Mężczyzna prawdopodobnie błąkał się przez te dni po lasach i rozmyślał… Modliła się godzinami o jego szczęśliwy powrót. Jednak na to co ujrzała trzeciego dnia, wychodząc rano z domu. Nic nie mogło ją przygotować. Znalazła tam zmasakrowane zwłoki swojego ukochanego syna. Kobieta wezwała policje. Marek miał, aż 20 ran kłutych od noża. Śledczy z początku byli przekonani, że mężczyzna został zamordowany. Badania szybko jednak dowiodły: to było samobójstwo. Marek sam z własnej ręki dołączył do swojego ojca. Nożem kuchennym uderzał się w pierś. Ostatni z ciosów trafił prosto w zbolałe stratą ukochanego ojca serce…

- Jeszcze niedawno miałam męża i syna obok siebie. Teraz zostałam sama - rozpacza pani Teresa.

I w końcu udało mu się dołączyć do ojca…

„Jak Kain i Abel”

- Bo to tak, jakby Kain zabił Abla. I to bez żadnego powodu – z żalem wspomina jeden z sąsiadów.  Wszystko za sprawą niepojętej zbrodni, do której doszło w 2015 roku.

Dom zły - tak o niedużej chacie w Mikszówce, dzielnicy Istebnej, mówią okoliczni mieszkańcy. To w niej rozegrał się horror, który swoją złowrogą energią wsiąknął w mury. Ludzie po latach wytykają go palcami i mówią, szeptem: „To tu”.

19-letni Grzegorz M. i 22- letni Dawida byli sierotami. Wychowywali się w rodzinie zastępczej. Braci nie łączyła żadna bliższa zażyłość, ale do tej pory raczej dobrze się dogadywali. Sprawiali problemy wychowawcze. Dawid- był tym spokojniejszym i porządniejszy. Cieszył się nową pracą. Czuł, że po latach impasu przychodzi w końcu dobry czas. Naprawdę chciał wyjść na prostą, ale brat mu nie pozwolił. Młodszy-Grzegorz- niepoprawny i zawsze pakował się w tarapaty. Nie potrafił przystosować się do normalnego życia. Jego znajomi mówili, że często uciekał w świat okultystycznych wierzeń. Interesował się tym zagadnieniem, ale miały one nie mieć żadnego wpływu na jego życie. Kilka lat temu policja zlikwidowała w szopie braci plantację marihuany. Jednak palenie przysłowiowego zioła nie może tłumaczyć tych wydarzeń pewnej ciepłej majowej nocy…

Było to w nocy z piątku na sobotę. Grzegorz i Dawid spędzali razem czas. Według późniejszych ustaleń śledczych nie byli pod wpływem alkoholu, więc możliwe, że razem oglądali tylko jakiś program. Dochodziła północ, gdy między nimi doszło do gwałtownej awantury. W pewnym momencie Grzegorz złapał za nóż. Był w amoku… Wymierzał Dawidowi ciosy jedne za drugim, jedne za drugim w korpus i szyję, brzuch, jeden za drugim. Wszędzie była krew. Do pokoju wbiegł jeden z domowników. Próbował powstrzymać chłopaka. Napastnik nieprzerwanie atakował. Ranił krewnego. Doznał licznych obrażeń lewej ręki.  Kiedy inni spostrzegli, co się stało, wezwali pomoc, ale na ratunek dla Dawida było już za późno.. Zabójca nie próbował uciekać. Tak nagle jak rozpoczął swój atak, tak samo niespodziewanie go zakończył. Spokojnie zaczekał na policję.

Gdy funkcjonariusze przebyli na miejsce, zobaczyli zwłoki mężczyzny oraz klęczącego obok nich Grzegorza. Można było pomyśleć, że się modli… Stwierdzono zgon Dawida. Wykrwawił się na śmierć. Sprawca dał się aresztować i został przewieziony do Komisariatu Policji. Badanie krwi wykazało, że w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów był trzeźwy.

Już na pierwszym przesłuchaniu wprawił śledczych w osłupienie.

- Oskarżony przyznał się do zarzutów i wyjaśnił, że pozbawienie brata życia zostało mu nakazane przez siłę wyższą i miało być w pełni skuteczne i nieodwracalne. Drugiego pokrzywdzonego ranił, bo ten chciał mu przeszkodzić – podaje Piotr Wysocki.

Wiele możemy rozumieć, przez siły wyższe. Jego zachowanie w trakcie jak i po morderstwie było irracjonalne. Czy wcześniej palona marihuana mogła go, aż w takim stopniu odurzyć i doprowadzić do morderstwa? I czym są te siły wyższe? Omamami, wytworami jego wyobraźni?

Młody mężczyzna został poddany obserwacji psychiatrycznej. - Biegli wydali opinię, w której wskazali, że Grzegorz M. z powodu zaburzeń psychicznych u osoby używającej środków odurzających działał w warunkach zniesionej poczytalności, tym samym miał zniesioną zdolność rozumienia znaczenia tych czynów i pokierowania swoim postępowaniem, oraz że wymaga umieszczenia w zakładzie psychiatrycznym z uwagi na realne i wysokie prawdopodobieństwo dokonania przez niego takich samych lub podobnych czynów.

Ale czy to na pewno jedyne wyjaśnienie tej zbrodni?

„Miałem wizję”

Fizycznie to zrobiłem, ale umysłowo, psychicznie to nie byłem ja- mówił sprawca.

Artur K. nie był dobrym człowiekiem. Odsiadywał wyrok 15 lat za zamordowanie swojej poprzedniej partnerki. Z Moniką K. poznał się na portalu społecznościowym. Wydawało się, że mężczyzna się zmienił. Stał przy niej łagodny i poukładany. Nie było żadnych znaków, które mogłyby wskazywać, że nie czeka ich piękna przyszłość. Mężczyzna miał nie długo wyjść na wolność i rozpocząć swoje nowe- długo wyczekiwane życie. Podczas odbywania kary ponad 90 razy wychodził na przepustki. Nie sprawiał w czasie nich żadnych problemów. Był przykładnym skazańcem. Kobieta prawdopodobnie nie wiedziała, że jej ukochany jest skazany za zabójstwo. Para szybko się ze sobą zaręczyła- 22 września 2018 roku, mieli wziąć ślub.

8 września 2018 roku doszło do tragedii. Były mąż Moniki, widział tego dnia pod budynkiem, w którym mieszkała, Artura.

- Nie przyszłoby mi do głowy, że coś takiego mogło się stać. (...) Wyszedł szybko i zniknął (...) Za dwa tygodnie mieli brać ślub- mówił zrozpaczony.

Mężczyzna przyszedł do mieszkania swoje narzeczonej i… udusił ją gołymi rękami. Gdy straciła przytomność, włożył jej do ust ścierkę i ręcznik. To samo miał zrobić z jej 3-letnim synkiem Oskarem. Bez sygnałów świadczących, że coś się może stać. Zabił ich ze stoickim spokojem. Bez żadnego motywu- przecież układało im się. Tak po prostu pozbawił dwie istoty życia… Bo coś mu kazało. Po dokonaniu zbrodni zgłosił się na policję.

Artur przyznał się do zabójstwa… W czasie rozprawy przeprosił rodzinę zabitej kobiety i stwierdził, że "nie odpowiadał za to, co robi". Później podkreślał wielokrotnie, że nie był sobą. Takie zachowanie może świadczyć o rozwijającej się chorobie psychicznej. Jak sam tłumaczył:

- Nie planowałem tego zabójstwa. W czasie, jak spotykałem się z Moniką całą swoją miłość, którą miałem do syna biologicznego, z którym nie miałem kontaktu, przelałem na syna Moniki – tłumaczył w sądzie oskarżony 41-latek.

Jednocześnie podkreślił, że nie zgadza się z opinią psychiatrów. Ci orzekli, że mężczyzna nie jest chory psychicznie i w momencie dokonywania zbrodni był poczytalny.

- Fizycznie to zrobiłem, ale umysłowo, psychicznie to nie byłem ja. Byłbym skończonym idiotą, gdybym z własnej woli zabił, mając kilka dni do końca odsiadki. – Powtarzał jak mantrę.

Trudno zrozumieć co nim kierowało. Czy to może jakieś nieznana siła, czy urojenia??

Artur K. na trzy tygodnie przed zabójstwem miał halucynacje.

- Miałem wizję, że zabijam Monikę. Pamiętam, że wtedy czułem się lepiej, byłem spokojniejszy. Myśl o tym, że to zrobię, dawała mi jakiś spokój – mówił w sądzie. Nie chciał opowiadać o momencie zabójstwa. - To dla mnie ciężkie - podkreślił.

Należy tu zaznaczyć, że będąc młodym mężczyzną doświadczył, również raz halucynacji. Był wtedy w wojsku. Być może stres i tęsknota za domem wtedy je wywoła. Wtedy pod ich wypływem nikogo nie zabił…

Oskarżony przyznał się do winy i został skazany na dożywocie.

Czy od dawna kiełkowało i dojrzewało w nim szaleństwo? Czy coś innego popchnęło go do tego działania?

Drugie dno – pytania:

Nie wszystkie te przypadki możemy wytłumaczyć, traumą, działaniem narkotyków i szaleństwem. To jedyne co warto zauważyć w każdym przypadku sprawcy mówili, że coś kazało im dokonać strasznych zborni i nie byli sobą. A może chcieli uniknąć kary, a udając przysłowiowego „wariata” mieli na to szansę? Mogli też nie chcieć podać prawdziwych motywów swoich czynów? A może było coś jeszcze- coś niewytłumaczalnego co nimi kierowało?
Na te pytania nie poznamy odpowiedzi…
 

Źródło:

https://www.facebook.com/102623128265378/photos/a.117916886736002/196670128860677/